اركان گناه
درآمد :
براى فراگير ساختن امنيت در شهرهاى ايمان مدار ، بايد به هر شكل از انسانها حمايت شود و تنها در صورت اقامه دليلى قاطع ، افراد مجرم شناخته شوند . در واقع يكى از سنّتها وقوانين الهى ، اصل برائت انسان ومجرم نشمردن مردم به گناه ديگران وعدم مجازات افراد پيش از اتمام حجّت بر آنها است و اين كه بى گناهان به جرم ديگران محكوم نشوند . بايد گفت اين سنّت از نمودهاى عدل الهى است .
زيرا خداوند متعال تنها در صورت اتمام حجّت ، اهالى يك شهر نافرمان را نابود مىكند ؛
ذلِكَ أَنْ لَمْ يَكُنْ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَ أَهْلُهَا غَافِلُونَ « انعام ، 131 » .
« اين به خاطر آن است كه پروردگارت هيچ گاه « مردم » شهرها وآبادى ها را به خاطر ستم هايشان در حال غفلت و بى خبرى هلاك نمى كند . « بلكه قبلا رسولانى براى آنها مى فرستد . » »
همچنين خداوند كسى را به خاطر گناه ديگرى مورد مؤاخذه قرار نمى دهد . وبدعت « اقدامهاى امنيّتى بازدارنده » را كه مستلزم قصاص قبل از جنايت است ، رد مىكند .
1 - آگاهى شرط مسؤوليت
خداى سبحان مى فرمايد :
ذلِكَ أَنْ لَمْ يَكُنْ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَ أَهْلُهَا غَافِلُونَ « انعام ، 131 » .
« اين به خاطر آن است كه پروردگارت هيچ گاه « مردم » شهرها وآباديها را به خاطر ستم هايشان در حال غفلت و بى خبرى هلاك نمى كند . « بلكه قبلا رسولانى براى آنها مى فرستد » » .
رهيافت وحى :
شريعت الهى همچنانكه حكيمانه است ، به رحمت ورأفت نيز آراسته است . از همين رو خداوند متعال تنها در صورت فرستادن پيامبرى هشدار دهنده ، جوامع نافرمان را كيفر مىكند و همچنين غافلان را تنها در صورت يادآورى وتذكار به كيفر مى رساند . از همين رو عذر نادان تا وقتى به مسئله آگاهى نيافته موجّه خواهد بود ، به ويژه اگر در آن آگاهى قاصر باشد نه مقصّر ، چرا كه آگاهى شرط مسؤوليت است .