حفظ وپاس دارى
درآمد :
انسان بايد حرمتها و حقوق خود را پاس دارد ونفس خود را از شهوتهاى گناه آلود وتجاوز وداراييهاى خود را از ولخرجى واتلاف نگهدارد . چه بسا اوّلين چيزى كه بايد پاس داشت فرج ، به ويژه براى زنان « چرا كه آسيب پذيرترند » و پس از آن نفس و در آخر داراييها باشد .
از اين رو بايد گفت محافظت از حرمتها و حقوق هركس وظيفه اى مشترك ميان خود و ديگران است . به عبارت ديگر ، همچنانكه ديگران بايد حقوق هر فرد را پاس دارند هر كس خود نيز بايد ديگران را از تجاوز به حقوق خود باز دارد .
همچنين هركس بايد از حدود و احكام خداوند وسوگندهاى خود و همچنين از امانتها نگهدارى كند .
1 - دفاع مشروع
خداى متعال مى فرمايد :
وَ الَّذِينَ إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَغْىُ هُمْ يَنْتَصِرُونَ * وَ جَزَاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُهَا فَمَنْ عَفَا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ « شورى ، 39 - 40 » .
« و كسانى كه هرگاه ستمى به آنها رسد ، « تسليم ظلم نمى شوند و » يارى مى طلبند - كيفر بدى ، مجازاتى است همانند آن ، و هر كس عفو واصلاح كند ، پاداش او با خداست ، خداوند ظالمان را دوست ندارد » .
رهيافت وحى :
زندگى ارزشمند است ، و نگهدارى ومحافظت از آن ، چه زندگى خود و چه زندگى قابل احترام ديگران باشد ، واجب است . يكى از راههاى اين محافظت و نگهدارى ، دفاع مشروع از زندگى وكرامت آن است . از اين رهگذر است كه محافظت از جان ، ناموس ، آبرو ، كرامت و ديگر حرمتهاى انسانى ، در فقه جايز و بلكه واجب شمرده شده است .