رهيافت وحى :
براى محافظت از زندگى انسانها وپيشگيرى از ارتكاب قتل در جامعه ، بايد به مردم اعلام شود كه قتل نفس از گناهان كبيره است وكيفر كسى كه مؤمنى را مى كشد دوزخ جاويد خواهد بود . همچنين جلوگيرى از ارتكاب قتل بايد يكى از اصول ثابت پيمان جوامع بشرى باشد . وقصاص عادلانه اى براى جنايت كاران در نظر گرفته شود ، و مردم نبايد جنايت قاتل را كتمان كنند . در غير اين صورت ارتكاب قتل در ميان مردم به گونه اى پنهانى صورت خواهد پذيرفت .
احكام :
1 - قتل نفس حرام است ، مگر اين كه بر جواز شرعى آن دليل قاطعى وجود داشته باشد همچون قتل در قصاص نفس ، يا قتل مفسدين فى الارض يا قتل در دفاع از خود در جنگها .
2 - قتل نفس نه تنها حرام است ، بلكه از گناهان كبيره اى است كه خداوند مرتكبان آن را به آتش جهنّم بيم داده است .
3 - قتل مؤمن در روايات به دو گونه تقسيم شده است :
الف : كشتن مؤمن به خاطر دينش ، كه كيفر آن آتش جاودان در آخرت وكيفر دنيوى آن قصاص يا ديه است .
ب : كشتن از روى خشم و غضب ، بدون اينكه ديانت مقتول نقشى در قتل او داشته باشد ، كه در اين صورت كيفر قاتل تنها قصاص يا ديه خواهد بود .
4 - كيفر كسى كه مؤمنى را بكشد ، در دنيا قصاص يا ديه مى باشد ، كه به خاطر منع از ارتكاب قتل وضع شده است و در آخرت عذاب وخوارى خواهد بود .
5 - اسلام ، پنهان كردن قاتلان وسرپوش گذاشتن بر كار آنها را به جهت فرار از دادگرى عادلانه حرام كرده است .
6 - هر جامعه خواستار عزّت و ايمان بايد در ميان فرزندان وگروههاى خود پيمانى ناگسستنى ببندد مبنى بر حمل نكردن اسلحه عليه يكديگر وتبعيد نكردن يكديگر از محل سكونت خود ، هرچند اختلافها وتضاد مصالح ميان افراد بالا
احكام معاملات (فارسى) — صفحة 85
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٨٥