اين پيوند همچون پيوند نسبى از ناحيه ى آن دو - بر اساس شرايط واحكامى كه بعداً ذكر خواهيم كرد - آنچنان گسترش مى يابد تا همه خويشاوندان را در بر مى گيرد .
و ما در اينجا به مهمترين موارد خويشاوندى كه براى كودك شيرخوار ، چه پسر و چه دختر ، به سبب رضاع ايجاد مى گردد اشاره مى نماييم ، مهمترين حكمى كه بر اين پيوند مترتب مىشود ، حرمت ازدواج ميان فرزند رضاعى و اين خويشاوندان رضاعى است :
1 - زن شيردهنده ، زيرا مادر رضاعى كودك مى گردد .
2 - شوهر زن شيردهنده ، « صاحب شير » چون پدر رضاعى كودك مى باشد .
3 - پدر و مادر زن شير دهنده هر چه بالا روند ، اگر چه پدر و مادر رضاعى زن شيردهنده باشند .
4 - پدر و مادر همسر زن شيرده « صاحب شير » هر چه بالا روند .
5 - فرزندان زن شيرده ، چه آنان كه پيش از شيردادن متولد شده و چه بعد از آن .
6 - نوه هاى زن شيرده هر چه پايين روند ، چه اينكه آن ها نوه هاى نسبى باشند ، چه رضاعى .
7 - برادران وخواهران زن شيرده ، چه برادران وخواهران نسبى باشند ، چه رضاعى .
8 - عموها و عمه هاى زن شيرده ، چه نسبى و چه رضاعى .
9 - دايى ها و خاله هاى زن شيرده چه نسبى ، چه رضاعى .
10 - فرزندان شوهر زن شيرده « صاحب شير » كه از همسر ديگرى متولد گشته هر چه پايين روند ، چه فرزندان نسبى و چه رضاعى .
11 - عموها و عمه ها ودايى ها و خاله هاى شوهر زن شيرده هر چه بالا روند ، چه نسبى و چه رضاعى .
4 - كسانى كه به دلايل عرضى حرام مى شوند :
الف - پيوند سببى :
1 - همسران پدر هرچه بالا رود ، و پسر هرچه پايين آيد ، چه از روى نسب باشد يا رضاع و چه عقد دائم باشد يا متعه ، به مجرد عقد ، حتى اگر دخولى صورت نگرفته باشد بر ديگرى حرام مى گردد .