وكيل وى برساند ، اما اگر اطمينان دارد كه وارثانش اين كار را مىكنند ، همين كه وصيت به بازگرداندن آن بكند كافى است ، اگر چه احتياط استحبابى اقتضا مىكند كه اگر بتواند آن را خودش پس بدهد .
چند مسأله :
اول : اگر شخصى چيزى غصبى و يا دزديده شدهاى را نزد ديگرى به وديعهگذارد ، جايز نيست كه نگهدارنده در صورت امكان آن را به وديعه گذار پس دهد ، بلكه بايد در صورت شناختن مالك ، آن را به مالك اصلى تحويل دهد ، و گرنه بايد با آن معامله مجهول المالك شود .
دوم : اگر وديعه محصولى داشته باشد ، مانند ميوههاى باغ ، و شير و بچه حيوانات ، اين محصولات در درجه اول اختصاص به وديعه گذار دارد مگر اينكه شرط شود براى نگهدارنده باشد .
سوم : جايز است كه نگهدارنده وديعه با اجازه مالك اصلى وديعه را نزد شخص ديگرى كه امين است به وديعه بگذارد .
چهارم : وديعه ، تنها مخصوص اموال منقول نيست ، بلكه به وديعه گذارشتن اموال غير منقول مانند مستغلات و زمين نيز صحيح است .
پنجم : قرارداد وديعه اساساً قراردادى بلا عوض و بدون دريافت اجرت است ، اما بر حسب توافق دو طرف مىتواند با دريافت اجرت همراه باشد .
ششم : ظاهراً مقصود از به وديعه گذاشتن پول نزد صرّافها يا بانكها و يا ديگران حفظ عين آن پول نيست ، بلكه آنچه مورد نظر است حفظ ماليّت وارزش آن است ، بنابراين نگهدارنده مىتواند در عين پول تصرف كند و به هنگام تحويل غير از آن پول را بپردازد ، مگر اينكه وديعه گزار شرط كند كه بايد عين پولها نگهدارى شود و عوض نشود .