پولى با واحدى متفاوت از آنچه طلبكار است را بگيرد ، يا محال عليه پرداخت واحد پولى غيراز آنچه بر عهده اوست را بپذيرد .
احكام حواله
1 - بر طلبكار واجب نيست كه حواله را قبول كند ، حتى اگر فردى كه حواله به او ارجاع داده شده توانايى اداى دين را نيز داشته باشد .
2 - بنابر اقوى حواله بر شخص برىء الذمه يعنى كسى كه هيچگونه تعهّد مالى نسبت به بدهكار ندارد ، جايز است كه در اين صورت پس از پرداخت بدهى توسط مُحال عليه ، بدهكار مديون او مىشود .
3 - اگر فردى كه حواله به او ارجاع داده شده ، از اداى دين ناتوان باشد ، وشخص طلبكار به هنگام حواله كردن ، از اين امر آگاهى نداشته باشد جايز است كه طلبكار حواله را فسخكرده وحقش را از بدهكار مطالبه كند .
4 - فرقى ندارد كه مورد حواله از اعيان در ذمّه باشد « مانند مال يا كالا » يا منفعتى باشد « مثل اينكه كسى متعهد شود تا براى ديگرى به مدت يك ماه سكونت خانهاى فراهم آورد وسپس انجام اين كار را به فرد سومى حواله دهد » يا اينكه كارى باشد « مانند اينكه كسى متعهد باشد تا لباسى را براى كسىخياطى كند و اين كار را به خياطى ديگر حواله كند تا او انجام دهد » .