قرارداد ضمانت بدون رضايت وقبول او تحقق نمىيابد ، چرا كه طلبكار حق دارد كه با روش وصول حقش موافقت كند ، زيرا انتقال دِين يا بدهى از شخص بدهكار به ضامن امكان دارد بر طلبكار تأثير منفى بگذارد ، پس وى حق دارد كه آن را قبول يا رد كند .
ضمانت ، قراردادى لازم
5 - ضمانت ، قراردادى لازم است ، بنابراين اگر به نحو صحيح و همراه با رضايت دو طرف صورت گيرد ، هچ يك حق به هم زدن آن را ندارد . با ضمانت ، بدهى از عهده بدهكار به عهده ضامن منتقل مىشود ، و بدهكار نسبت به بدهى خود برىءالذمه مىشود ، بنابراين طلبكار نمىتواند حق خود را از بدهكار مطالبه كند ، بلكه بايد آن را از ضامن بخواهد .
6 - گفتيم كه درستى ضمانت نياز به رضايت بدهكار ندارد ، اما اگر با رضايت وموافقت او باشد ، ضامن حق دارد كه آنچه را به طلبكار مىپردازد از بدهكار مطالبه كند ، ولى اگر ضمانت بدون موافقت بدهكار باشد ، ضامن حق ندارد از او چيزى را مطالبه كند و اين عملش به منزله ى اداى دين او بطور داوطلبانه مىباشد .
7 - عدم شرطيت موافقت بدهكار ، در حالات طبيعى است ، اما اگرضمانت از او موجب زيان ديدن او و يا افتادن او در يك سختى شديد « حرج » شود ، ضمانت ، متوقف بر رضايت او خواهد بود ، مانند اينكه شخصى كه از لحاظ اجتماعى بدنام است ، ضمانت كند كه بدهى فردى كه داراى وجهه اجتماعى ودينى بالايى است را پرداخت كند ، به گونهاى كه اين امر به نيك نامى او ضرربزند ، پس اگر بدهكار ضمانت را رد كند در چنين صورتى ضمانت واقع نمىشود .
شرايط ضمانت
8 - در صحت ضمانت امور زير شرط است :
اول : دو طرف قرارداد « ضامن و طلبكار » بايد واجد شرايط عمومىاهليّت باشند ، شامل ، بلوغ ، عقل ، اختيار ، قصد ، وعدم محجوريت بدليلسفاهت . عدم محجوريت بدليل ورشكستگى نيز تنها در مورد طلبكار شرط است .