7 - حق شفعه بايد فوراً پس از علم يافتن شريك به فروش سهم شريكش مطالبه شود ؛ در غير اين صورت اگر شفيع بدون داشتن عذرى شرعى و يا عرفى ، در خواست حق شفعه را به تأخير اندازد ، حق شفعه از او سلب مىشود .
8 - بر خوردار شدن از حق شفعه مشروط به حضور شريك دوم نمىباشد ، بلكه وى حتى در صورت عدم حضور مىتواند پس از اطلاع يافتن از فروش سهمشريكش ، حق شفعه خود را مطالبه كند ، هر چند رسيدن اين خبر به وى واعلام مطالبه حق شفعه توسط وى كمى طول بكشد ، البته اين در صورتى است كه مطالبه حق شفعه پس از زمان از دست رفته ، موجب زيان ديدن خريدار نشود ، در غير اين صورت بر مبناى احتياط ، بايد دو طرف با يكديگر مصالحه كنند .
9 - شفيع حق ندارد بخشى از ملك فروخته شده را بر اساس حق شفعه به تملك خود در آورد وبخش ديگر را وانهد ، بلكه بايد يا از حق شفعه خود در به تملك درآوردن تمام ملك مورد بحث استفاده كند ، و يا تمام ملك و مال را بهخريدار وانهد .
10 - شفيع بايد در صورت استفاده از حق شفعه ، همان بهايى را كهخريدار به شريك اول پرداخته ، تمام و كمال به خريدار بپردازد ، و اگر پرداخت بها در معامله بين خريدار و شريك اول مدت دار بوده است ، فرد شفيع مىتواند بر اساس حق شفعه طبق قرارداد بين خريدار و شريك اول عمل كند ، و به زمان معين پرداخت بها توسط خريدار وفادار بماند ، و در آن زمان بها را به خريدار بپردازد ، در اين صورت خريدار حق دارد تا شفيع را به حاضر كردن يك ضامن ملزم كند .
احكام معاملات (فارسى) — صفحة 312
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٣١٢