كشاورزى پيش از اينكه دانه ببندد و گلش بريزد ، معمولًا غررى مىباشد ، و موجب بروز نزاع ميان دوطرف قرارداد مىشود ، چون محصولاتكشاورزى در مرحله داشت ورشد و نمو ، در معرض انواع واقسام آفتهاى گياهى و غير از آن مىباشند ، كه امكان دارد شيوع هر يك از اين آفتها ، موجبات نابودى محصول را پيش از برداشت در پى داشته باشد ، پس اگر دو طرف بتوانند به هر وسيله ممكن از بروز غرر وجهالت نسبت به برخى از ابعاد قرارداد جلوگيرى به عمل آورند ، جايز است بر سر محصولات كشاورزى دست به معامله بزنند .
2 - با مراعات يكى از شرايط زير در معامله ى محصولات كشاورزى ، غررمنتفى مىشود :
نخست : در امان بودن محصول از آفتها ، پس اگر خريدار با توجه به شناختى كه نسبت به اوضاع زراعى دارد ، بداند كه معمولًا محصول مورد نظر ، سر موقع و صحيح وسالم به بار خواهد نشست ، همين امر براى صحت قرارداد كافى است .
دوم : فروش محصول در مدتى بيش از يك سال ؛ در اين صورت اگر محصول مورد نظر بر اثر آفت در يك سال از بين برود ، اميد مىرود تا در ازاى بهاى تعيين شده ، محصول سال ديگر به دست آيد .
سوم : افزودن كالاى ديگرى به عنوان ضميمه به اصل قرارداد ، به طوريكه غرر وجهالت را از بين ببرد ، چرا كه در صورت به دست نيامدن محصول ، آن ضميمه در برابر بهاى پرداختى خواهد بود .
چهارم : فروش محصولات كشاورزى وباغى پس از به بار نشستن ، به گونهاى كه ديگر بيم بروز آفت نرود .
پنجم : فروش محصولات كشاورزى وباغى ، پس از سر برآوردن ميوه و يا محصول ، حتى اگر پيش از رسيدن و به بارنشستن محصول باشد ، البته اگر ديگر بيم بروز آفت نرود ، و از سلامت محصول اطمينان حاصل شود ، و اين امر موجبات بروز غرر را از ميان ببرد .
3 - اما در صوت عدم اطمينان به امنيت محصولات ، وضميمه نكردن ضمايمى براى ممانعت از بروز غرر ، و همچنين عدم تعدد سالهاى فروش محصول ،
احكام معاملات (فارسى) — صفحة 304
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٣٠٤