الف - صيغه ايجاب وقبول كه در بسيارى از قراردادها شرط شدهاست ، وشريعت - در برخى از عقود مانند عقد نكاح - برآن تأكيد فراوان نموده است .
ب - گواه گرفتن در برخى عقود ، چون خداوند به گواه گرفتن در هنگام دِيْن ، وصيّت و طلاق دستور مىدهد ونيز در احاديث شريف گواه گرفتن در عقد نكاح مستحبّ شمرده شده است .
ج - ثبت قرارداد ، همچنانكه در باب دِيْن آمده است .
2 - مىتوان از آيه 282 سوره بقره ، كه به آيه ى دِيْن معروف است ، دستهاى از احكام مرتبط با صورت قرارداد را استخراج كرد . البتّه بايد گفت اين احكام تنها به دايره دِيْن محدود نمىشوند ، بلكه مىتوان آنها را به مثابه احكام ثبت تمام قراردادهايى دانست كه به علّت داشتن زمانبندى معيّن و يا تعدّد طرفهاى قرارداد كه ممكن است به نزاع واختلاف منجر شود ، و يا به سبب پيچيدگى جزئيّات مبادله ، و يا امورى از اين دست ، نيازمند ثبت هستند . اين احكام عبارتاند از :
الف - در صورت مدّتدار بودن قرارداد ، بايد زمان آن را مشخّص نمود .
ب - بهتر آن است كه قرارداد چه كوچك و چه بزرگ ، با جزئيّاتش ثبت شود .
ج - مىبايست در نگارش وثبت قرارداد امانتدارى رعايت شود .
د - گواه گرفتن بر قرارداد .
ه - - بايد شرايط صيغه عقد از جمله ايجاب وقبول و ديگر شرايط كه در ادامه به آنها اشاره خواهد رفت ، به دقّت مورد توجّه قرار گيرند .
درونمايه قرارداد
مراد از درونمايه قرارداد ، حقيقت معامله ومحتواى قراردادى است كه بين دوطرف بسته مىشود . درونمايه قرارداد با فراهم آمدن شرطهايى محقّق مىگردد كه اين شرايط به گونههاى زير تقسيم مىشوند :
1 - حد ومرز قرارداد ؛ حد ومرز قرارداد برپايى عدل وانصاف وعدم ستمگرى است ، ازهمين رو هر قراردادى كه به دليلى از اين مرزها تجاوز كند ، يعنى