فرزندانخود دراين موجها وجريانها جلوگيرى نماييم .
ج - مبارزه با برادران
انسان در خانوادهاى تربيت مىشود كه حلقاتى از پدران ، فرزندان وبرادران آن را احاطه كرده است و بسيارى اوقات از سوىبرادران خود مخصوصاً برادر بزرگتر تحت فشار قرار مىگيرد ، زيرا آنان بر او نوعى ولايت اعمال مىكنند و مىخواهند استقلال فكرىاو را سلب نمايند و گاهى هم ممكن است او را به انحراف و گمراهى بكشانند ، و لذا بر اوست كه براى پايدارى در دين خود با آنانمبارزه كند .
در داستان حضرت يوسفعليه السلام و برادرانش ، آياتى است براى كسى كه در مقام عبرت آموزى باشد . برادران يوسف به او حسادتورزيدند و او را در چاه انداختند ، امّا خداوند او را يارى فرمود . همچنين حضرت موسىعليه السلام بر برادرش هارون خشمگين شد ، آنجاكه ديد قومش گمراه شده و او نتوانسته آنان را از انحراف جلوگيرى كند ، و حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام نيز آهن گداختهاى را به دست برادرش عقيل نزديك كرد ، زيرا او از علىعليه السلام خواسته بود كه از بيتالمال ، بيشتر از آنچه حق اوست ، در اختيارش بگذارد .
د - مبارزه با همسر
گاهى ممكن است مرد يا زن مسلمان در مسير جهاد ، از طرف همسرش تحت فشار قرار گيرد به گونهاى كه اين امر باعث تضعيفاراده او در ادامه جهاد شود . دراين جاست كه بايد در مقابل اين فشارها مقاومت كرد ، و بلكه براى كسب رضاى خدا با آنها به مبارزهبرخاست .
در روايت ابوجارود از امام باقرعليه السلام در تفسير آيه ذيل كه مىفرمايد : إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ وَأَوْلَادِكُمْ عَدُوّاً لَّكُمْفَاحْذَرُوهُمْ آمده است : وقتى كه يكى از مسلمانان مىخواست به سوى رسول خداصلى الله عليه وآله هجرت كند ، فرزند وهمسرش دامن او را مىگرفتند و مىگفتند : تو را به خدا قسم مىدهيم نرو و ما را تنها نگذار و گرنه بعداز تو ضايع مىشويم . پس برخىاز مسلمانان از خانواده خود پيروى كرده و از هجرت صرف نظر مىكردند و لذا خداوند آنان را هشدار داده و از اطاعت فرزندان و زنانمنع كرده است ، امّا برخى ديگر از مسلمانان ، خانواده را ترك گفته و مىرفتند و مى گفتند : قسم به خدا اگر با من هجرت نكنيد ، خداوند ما و شما را در دارالهجره بهم نخواهد رساند ، و ما هيچ نفعى براى شما نمىرسانيم ، و چون خداوند آنان را در دارالهجره بهمرسانيد ، امر كرد كه به خانواده خود نيكى كنند و صله رحم نمايند و لذا فرمود :
وَإِن تَعْفُوا وَتَصْفَحُوا وَتَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ .
احكام عبادات (فارسى) — صفحة 552
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٥٥٢