زنا نمايد ، بنابر احتياط بر او هر سهكفّاره واجب مىشود ، و چون دراين زمانها بندهاى نيست كه آزاد كند پس بر او روزه گرفتن و طعام دادن واجب مىگردد ، و اگر بر يكىاز آن دو ، يا بر هيچ كدام ، قادر نباشد بايد استغفار كند .
4 - روزهدارى كه در ماه رمضان يا در روزه واجب معيّن ديگرى با همسر روزهدار خود نزديكى كند ، براى هر يك از مرد و زنكفّاره واجب مىشود و هر كدام بايد بيست و پنج تازيانه زده شود ، ولى اگر مرد ، زن خود را به اين كار مجبور نمايد بنابر احوط بايدكفّاره و تازيانه همسرش را نيز به عهده بگيرد .
5 - اگر روزهدارى انجام دادن مبطلات روزه ، مانند خوردن و آشاميدن را تكرار كند كفّاره او تكرار نخواهد شد ، ولى اگر با جماعروزه خود را باطل كند در روايتى آمده است كه او براى هر بار بايد كفّاره بدهد و عمل به اين روايت موافق احتياط است .
6 - اگر كسى عمداً روزه خود را بخورد و بعداً به مسافرت برود ، مسافرت او ، كفّاره را از وى ساقط نمىكند . و نيز بعداز اينكهانسان روزه خود را عمداً بخورد ، با عارض شدن ديوانگى ، يا بيهوشى يا حيض و نفاس بنابر احتياط بلكه اقوى كفّاره از او ساقطنمىگردد ، ولى اگر در روز آخر ماه رمضان عمداً روزه خود را باطل كند ، سپس معلوم شود كه آن روز ، اوّل شوّال بوده است ، چيزى براو لازم نيست .
7 - كفّاره روزه در طعام دادن مساكين به اين گونه بايد باشد كه يك بار آنان را سير گرداند يابه هر كدام ( 750 گرم ) طعام داده شود ، كه مىتواند از برنج ، يا گندم يا از گوشت و مانند آنها باشد . و اگر سى مسكين را دوبار طعام بدهد يا به هر كدام 1500 گرم طعام بدهد كفايت نمىكند . و جايز است كه كفّاره را به خانوادههاى نيازمند پرداخت نمايدو كوچكها را مانند بزرگان به حساب آورد ، و اگر انسان به شصت مسكين دسترسى نداشته باشد ، مىتواند به هر تعداد مسكين كهدسترسى پيدا كند شصت چارك يعنى 45 كيلو طعام بدهد ، و يا آنان را چندين بار طعام بدهد تا آنچه بر عهده اوست كامل شود .
8 - كسى كه روزه قضاى ماه رمضان را گرفته است مىتواند تا قبلاز ظهر افطار كند ، ولى اگر از ظهر بگذرد نمىتواند روزه قضا راافطار كند ، پس اگر افطار نمايد بايد هم آن روز را دوباره قضا كند و هم بنابر احتياط كفّاره بدهد ، و كفّارهاش اين است كه ده مسكينرا طعام بدهد و اگر نتوانست بايد سه روز روزه بگيرد .
9 - كسى كه بعنوان نذر معيّن روزه گرفته است ، اگر روزهاش را باطل كند بايد بجاى آن ، روز ديگرى را روزه بگيرد و نيز كفّارهسوگند را بپردازد كه عبارت است از : آزاد كردن يك بنده يا طعام دادن به ده مسكين يا سه روز روزه گرفتن ، و اگر كفّاره ماه رمضان رابدهد بهتر است ،
احكام عبادات (فارسى) — صفحة 433
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٤٣٣