نيست و در قضا نمودن آن روز نيز ترديداست ، اگرچه قضا موافق احتياط است .
8 - اگر هنگام مضمضه كردن ، آب بدون اختيار ، در گلويش فرورود يا موقع چشيدن غذا چيزى از آن در گلويش داخل شود و همچنين اگر حشرهاى وارد گلوى او گردد چيزى بر او واجب نمىشود .
وقت روزه
1 - روزه گرفتن فقط در روز است و جايز نيست كه انسان روزه شب را نيّت كند ، حال چه بخواهد تنها در شب روزه بگيرد ياهمراه با روز ، روزه بگيرد و اگر چنين نذرى نمايد ، نذرش باطل مىباشد .
2 - روزه گرفتن در عيد فطر و عيد قربان جايز نيست ، و اگر نذر كند در آن دو روز روزه بگيرد نذرش منعقد نمىشود ولىاگر نذرنمايد كه روز معيّنىاز روزهاى هفته ( مانند روزشنبه ) را هميشه روزه بگيرد و اتّفاقاً با روز عيد همزمان شود بر او لازماست كه احتياطاً آن روز را قضا نمايد .
3 - روزه گرفتن در روزهاى تشريق ( روزهاى يازدهم ، دوازدهم و سيزدهم ذىالحجّه ) براى كسى كه در منى استجايز نيست ، ولى براى كسى كه قربانى نداشته يا نتوانسته قبلاز وقوفبه عرفات روزه عوض قربانى را بجا آورد ، جايز است كه روز سيزدهم ذىالحجّه را روزه بگيرد .
حكم ارتكاب مبطلات روزه
1 - كفّاره روزه خوردن ( به طور عمد ) يكى از سه چيز است : آزاد كردن يك بنده يا روزه گرفتن دو ماه پىدرپى و ياشصت فقير را طعام دادن . براى هر مسكين تقريباً به اندازه 750 گرم از موادغذائى مانند : نان ، گندم ، جو يا هر طعامى كه انسان از آن ( نوعاً ) استفاده مىكند بايد داده شود ، و اگر كسى از پرداخت كفّاره ناتوان باشد بايد به مقدارى كه برايش ممكن استصدقه بدهد . و در پرداخت كفّاره بهتر است ترتيب رعايت شود يعنى اوّل آزاد كردن بنده ، اگر ممكن نبود ، روزه گرفتن شصت روزپىدرپى ، اگر باز ممكن نشد شصت فقير را بايد طعام بدهد .
2 - كفّاره بر كسى واجب مىشود كه از روى عمد و علم در ماه رمضان بدون هيچ عذرى روزه را ، به وسيله خوردن يا آشاميدن ياجماع كردن يا از خروج منى پرهيز نكردن ، باطل كند . امّا كسى كه از روى عمد به حال جنابت تا طلوع فجر باقى بماند بنابر احتياطبايد كفّاره پرداخت كند ، ولى اگر كسى بدون غسل بخوابد و قصدش غسل كردن باشد و تا طلوع فجر بيدار نگردد ، كفّاره بر او واجبنمىشود .
3 - كسى كه با حرام روزهاش را باطل كند ، مانند كسى كه در روز ماه رمضان - والعياذ باللَّه -