امام سلام مىدهد ، او بلند شود براى ركعت اوّل و نماز خود را بدوننياز به اعاده تكبيرةالاحرام ، ادامه بدهد و بدين وسيله از فضيلت و ثواب نماز جماعت نيز بهرهمند خواهد شد .
5 - و همچنين است اگر جماعت را در حالى درك كند كه امام در يكى از دو سجده ركعت اخير است پس تكبير بگويد و سجده كندو تشهّد بخواند سپس بعداز سلام امام ، براى ادامه نماز بلند شود امّا آنچه انجام داده براى او يك ركعت محسوب نمىشود .
6 - اگر به جماعت برسد در حالى كه امام در ركوع است و بترسد از اينكه اگر راه برود تابه صفّ برسد ، امام را در حالت ركوع درك نكند ، جايز است در جاى خود و روبه قبله ، هر چند از جماعت دور باشد ، تكبيربگويد ، سپس ركوع كند و بعد در هر حالتى از حالات نماز باشد ، راه برود و خود را به جماعت برساند و واجب نيست در موقع راهرفتن ، پاهاى خود را به زمين بكشد بلكه مىتواند گامهايى بردارد به شرطى كه اين كار ، صورت نماز را بهم نزند و در هنگام راه رفتن ازقبله منحرف نشود .
7 - اگر مشغول نماز مستحبّى باشد كه جماعت برپا شود و بترسد از اينكه اگر به نماز مستحب ادامه دهد ، جماعت را درك نكند ، جايز و بلكه مستحب است كه نماز مستحبى را قطع كرده و از اوّل جماعت شركت كند .
8 - اگر به طور فرادى مشغول نماز واجب باشد و جماعت برپا شود ، جايز است نماز خود را از واجب به نافله ( اگر قبلازركعت سوم بوده ) تبديل كند و سپس نماز را به صورت دو ركعتى تمام نمايد و به جماعت بپيوندد و اگر براى تكميل دو ركعت نافلهوقت ندارد جايز است بعداز تبديل نيّت از واجب به نافله ، آن را قطع كند . اگرچه احتياط واجب آن است كه نماز را قطع نكند و با دوركعت تمام نمايد هر چند سبب شود كه قسمتى از جماعت فوت گردد .
صفوف جماعت
در تنظيم صفهاى جماعت ، چهار چيز شرط است :
اوّل - اتّصال
جماعت بايد از صفوف به هم پيوسته و متّحد تشكيل شود نه از افراد پراكنده در گوشه و كنار ولذا شايسته است كه مأموم ، پشتسر امام يا به يكى از دو طرف او بدون فاصله زياد ، بايستديا اگر مأمومين زياد باشند ، بايد به گونهاى باهم متّصل باشند كه همگى يا به طور مستقيمو يا بواسطه ديگرى از جلو يا از طرف راست و يا چپ به امام متّصل شوند .
و بنابر احوط قاعده كلّى در اتّصال بايد اين گونه باشد كه مسافت بين جاى ايستادن امام و جاى