همين معنى است زيرا در اين صورت ، عمل فاقد قصد امتثال وقربت مىباشد .
3 - ريا صورتهاى ديگرى هم دارد كه انسان در اين صورتها فاقد قصد امتثال وقربت محسوب نمىشود ، مانند اينكه انگيزه عمل ، قربت وامتثال باشد امّا در كنار آن ريا هم كند ، يااينكه در بعضى از اجزاى واجب عبادت ، قصد ريا داشته باشد . فقها گفتهاند : در اينحالات نيز به خاطر قصد ريا ، عبادت باطل است و اين سخن غالباً موافق احتياط است پس بنابر احتياط واجب ، عبادت بايد اعادهشود .
4 - اما اگر در بعضى از اجزاى مستحبّ عبادت ، قصد ريا داشته باشد مثل قنوت در نماز ، بنابر احتياط مستحب نماز را - پس ازتمام كردن - اعاده نمايد ، ولى اين واجب نيست .
5 - اگر عبادت او خالص براى خدا باشد ولى در انتخاب مكان ( مثل نماز در مسجد ) يا زمان ( مثل نماز در اولوقت ) يا در جزئيات ديگر عبادت ( مانند به جماعت خواندن ) قصد ريا داشته باشد ، اگر اين ريا بر اصل عبادتتأثير بگذارد به گونهاى كه بگويند نماز او ريايى است ، پس بنابر اقوا ، عبادت او باطل مىشود ، اما اگر چنين تأثيرى نداشته باشد ، عبادت او باطل نخواهد بود .
6 - اگر خود عمل را خالصانه براى خدا انجام دهد ولى خوشش بيايد از اينكه مردم اورا ببينند ، ظاهراً عبادت او باطل نيست .
چنان كه خطور ريا در قلب هم ضررى به صحت عبادت ندارد ، مخصوصاً در صورتى كهاو ازاين حالت ناراحت وناراضى بودهودرصدد باشد كه از آن دورى كند .
7 - اگر عبادت را خالصانه براى خدا انجام دهد اما بعد از پايان عمل ، قصد ريا كند يا حالت خود ستايى اورا فراگيرد ، عبادتِ اوباطل نمىشود .
سوم - تكبيرة الاحرام
1 - « اللَّهُ أَكْبَرُ » همان عبارت وجملهاى است كه نماز با آن آغاز مىگردد ، و « تكبيرة الاحرام » يا « تكبيرة الافتتاح » ناميده مىشود .
2 - تكبيرة الاحرام بايد به زبان عربى صحيح ، تلفظ شود وتلفظ آن به عربى غلط يا تلفظ ترجمه آن به زبانهاى ديگر كفايتنمىكند و همچنين گفتن جملات مرادف آن و هر نوع تغيير دادن واضافه كردن در آن مانند « اللَّهُ تَعالى أَكْبَرُ » ، « الْأَكْبَرُ هُوَاللَّهُ » يا « اللَّهُ أَحْسَنُ » و مانند آن نيز كفايت نمىكند .
3 - احوط اين است كه تكبيرة الاحرام به طور مستقل تلفظ شود و به ماقبل خود يعنى اقامه يا