ب - واجب است تلفظ تكبيرة الاحرام در وقتى پايان يابد كه او در حالت قيام كامل باشد ، پس اگر نمازگزار به جماعت ملحقشود در وقتى كه امام جماعت در ركوع است واو تكبيرة الاحرام بگويد ، بايد در هنگام تلفظ تكبير كاملًا ايستاده باشد بعد براى ركوعخم شود و اگر تلفظ حروف آخر تكبيرة الاحرام با خم شدن او براى ركوع ، هم زمان شود ، نماز باطل است .
ج - اگر بعد از قرائت حمد و سوره ، بنشيند و ركوع را فراموش كند و بعد به ياد آورد ، واجب است كه به طور كامل وراست بايستد ، سپس از حالت ايستاده به ركوع رود تا ركن قيام متصلبه ركوع تحقق يابد ، و صحيح نيست كه از حالت نشسته ، به صورت خميده وكمانى بلند شود و خود رابه حالت ركوع قرار دهد بدوناينكه كاملًا ايستاده باشد .
د - اگر حمد و سوره يا تسبيحات اربعه را از روى فراموشى در حالت نشسته بخواند و بعد به ياد آورد ، اعاده قرائت بر او واجبنيست ولى از جهت ركوع ، واجب است كه بايستد . اگر چه احتياط استحبابى مقتضى است كه در حال قيام ، حمد و سوره را هم از نوبخواند .
ه - اگر قيام بعد از ركوع را سهواً ترك كند و از حالت ركوع ، مستقيماً به سجده رود ، نمازش صحيح است .
چگونگى قيام :
4 - در شرايط طبيعى وعادى ، قيام و ايستادن واجب چنين تحقّق مىيابد : اين كه راست بايستد ، به گونهاى كه در عرف قيام ناميدهشود ، و اينكه استقرار ( آرامش بدن ) داشته باشد يعنى بدن واعضايش را حركت ندهد . وجوب استقرار ، در ميان فقها ، مشهور وموافق احتياط واجب است . و نيز استقلال داشته باشد يعنى بر چيزى تكيه نكند و اين هم مشهور وموافق احتياط مستحباست .
جزئيات مسأله :
الف - اگر نماز گزار در حين قيام ، خم شود يابه يكى از دو طرف متمايل گردد به گونهاى كه نزد عرف صفت قيام را از دستبدهد ، نماز او باطل مىباشد .
ب - اگر استقرار نداشته و بدن واعضايش را حركت بدهد به گونهاى كه با استقرار منافات داشته باشد ، نمازش باطل است اماحركت ساده دست و انگشتان اشكال ندارد .
ج - اگر درحين قيام به چيزى مانند انسان يا ديوار يا عصا بدون علت و ضرورت ، تكيه كند ، نماز را تمام كند و بنابر احتياطمستحب ، اعاده نمايد .
د - شايسته است نمازگزار پاهايش را هنگام ايستادن خيلى زياد نگشايد به گونهاى كه در