سمت مشرق آسمان ظاهر مىشود . ) ولى اقوا اين است كه سقوط وپنهان شدن قرص خورشيد براى تحقّق يافتن وقت غروب كفايت مىكند ، امّا از بين رفتن و منحرف شدن سرخى مشرق از وسطآسمان ، علامتى است كه با آن مىتوانيم به تحقّق مغرب يقين پيدا كنيم . اگرچه احوط اين است كه بايد انتظار كشيد تا سرخى مشرقزايل شود .
2 - امّا نيمه شب كه آخرين وقت نماز عشاء است ، به وسيله ستارهها تشخيص داده مىشود زيرا ستارههايى كه در اوّل مغرب طلوعكردهاند ، اگر از دايره نصف النهار مايل شدند ، شب به نيمه رسيده است . راه آسانتر و دقيقتر هم اين است كه : نيمه شب ، همان نيموقت بين غروب خورشيد و طلوع آن در روز بعدى است وبرخى هم گفتهاند : نيمه شب ، نيم وقت بين غروب خورشيدو طلوع فجر است .
وقت نماز صبح
1 - وقت نماز صبح از طلوع فجر دوّم ( يا فجر صادق ) تا طلوع خورشيد است . نماز صبح وقت مشترك ندارد زيرا همهوقت ، تنها براى آن مىباشد و شريكى ندارد .
2 - امّا وقت فضيلت نماز صبح ، ازطلوع فجردوّم تا ظهور سرخى در مشرق است .
3 - طلوع فجر وقتى است كه رشته سپيدى از نور به صورت عمودى در آسمان ظاهر شود و اين فجر اوّل ( يا فجر كاذب ) است ، امّا فجر دوّم ( يا فجر صادق ) كه در دخول وقت نماز صبح ، معتبر است ، پهن شدن آن سپيدى به طور افقى در امتدادآسمان است . به عبارت ديگر فجر صادق ، پخش شدن سفيدى و روشنايى در امتداد آسمان است بعداز آنكه قبلًا به طور عمودى در افقبالا رفته است .
4 - مستحب است در اوّل وقت به اداى نماز صبح مبادرت شود و تا نزديك طلوع خورشيدبه تأخير انداخته نشود مگر براى شخص خواب يا فراموش كننده يا كسى كه مشغول به كارى بوده است و بهتر اين است كه نماز صبح ، در حالت تاريكى و قبل از آنكه صبح كاملًا روشن گردد ، يعنى در سپيده دم بجا آورده شود .
احكام وقت :
1 - در هنگام شروع به نماز ، واجب است نسبت به دخول وقت نماز ، علم يا اطمينان پيدا كند و نماز قبل از وقت جايز نيست . و اگر كسى قبل از وقت ، نماز بگزارد ، باطل است و براى او حساب نمىشود .
2 - وقت نماز را مىتوان از راههاى زير تشخيص داد :