اوقات نوافل يوميّه :
1 - وقت نافله ظهر ، قبل از فريضه ظهر است پس از زوال خورشيد تا وقتى كه سايه به وجود آمده بعداز زوال ، به اندازه دو قدم يايك ذراع برسد .
2 - وقت نافله عصر ، بعداز زوال وبعداز فريضه ظهر است تا زمانى كه سايه به وجود آمده به اندازه چهار قدم يا دو ذراع برسد .
3 - وقت نافله مغرب از هنگام اداى فريضه مغرب است تا از بين رفتن شفق يا سرخى مغرب . نافله مغرب ، بعداز نماز مغربخوانده مىشود .
4 - وقت وتيره ( نافله عشاء ) بعداز نماز عشاء است و تا هر وقت كه وقت عشاء ادامه دارد ، وتيره نيز وقت دارد ، ولىبهتر اين است كه بعداز نماز عشاء ، فوراً و بدون فاصله قابل توجّهى بجا آورده شود .
5 - وقت نماز شب از نيمه شب تا طلوع فجر دوّم ( فجر صادق ) ادامه دارد ، و بهتر اين است كه در سحر يعنى در يكسوّم آخر شب انجام شود وهرچه به فجر نزديكتر باشد بهتر است .
6 - وقت نافله نماز صبح ، بين فجر اوّل و نمايان شدن سرخى مشرق است ، ومىتوان آن را بر فجر نيز مقدّم داشت و با نماز شبيكجا بجا آورد .
7 - نظر مشهور بين فقها اين است كه نافلههاى نماز ظهر و عصر را در غير روز جمعه نمىتوان بر زوال خورشيد مقدّم داشت .
8 - امّا در نماز شب جايز است كه قبل از نيمه شب هم انجام شود مخصوصاً براى مسافر و كسى كه براى او دشوار است كه بتواند دروقتش بجا آورد . و همچنين براى صاحبان عذر همچون شخص سالمند و كسى كه از سردى يا بيمارى و مانند آن مىترسد نيز مقدّمداشتن نماز شب جايز است ، ولى بهتر اين است كه در نيمه شب و بهتر از آن ، در سحر انجام شود .
سنن و آداب وقت :
1 - مبادرت به نماز و تعجيل در اقامه آن در اوّل وقت فضيلت و به تأخير نينداختن آن بدون عذر ، استحباب مؤكّد دارد ، و همچنينبعداز فوت وقت فضيلت ، باز هم تعجيل در آن مستحبّ است وهرچه نماز به اوّل وقت ، نزديكتر باشد بهتر است .
2 - از استحباب در تعجيل نماز ، موارد و حالات زير استثنا شده است :
الف - به تأخير انداختن نماز صبح و ظهر و عصر از اوّل وقت ، براى كسى كه بخواهد نافلههاى آنها را قبل از آنها بخواند .
ب - به تأخير انداختن فريضه حاضر براى بجا آوردن قضاى نماز فوت شده در صورتى كه از فوت وقت فضيلت براى فريضه حاضر ، خوف نداشته باشد .