درس هفتم آيات 17 - / 13
وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلًا أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ « 13 » إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُم مُّرْسَلُونَ « 14 » قَالُوا مَا أَنتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَمَا أَنزَلَ الرَّحْمنُ مِن شَيْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا تَكْذِبُونَ « 15 » قَالُوا رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ « 16 » وَمَا عَلَيْنَا إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ « 17 »
و براى آنها ، اصحاب قريه ( انطاكيه ) را مثال بزن هنگامى كه فرستادگان به سوى آنان آمدند ؛ هنگامى كه دو نفر از رسولان به سوى آنها فرستاديم ، امّاآنان ( رسولان ما ) راتكذيب كردند ؛ پس براى تقويت آن دو ، شخص سوّمى را فرستاديم ؛ آنها همگى گفتند : « ما فرستادگان ( خدا ) به سوى شما هستيم . امّا آنان ( در جواب ) گفتند : « شما جز بشرى همانند ما نيستيد ، و خداوند رحمان چيزى نازل نكرده ، شما فقط دروغ مىگوييد . ( رسولان ما ) گفتند : « پروردگار ما آگاه است كه ما قطعاً فرستادگان ( او ) به سوى شما هستيم ، و بر عهدهى ما چيزى جز ابلاغ آشكار نيست . )
« مَثل » ، مُشتى است نمونهى خروار
« مَثَل » ، مصداق و نمونهاى ملموس و روشن از يك حقيقت است . مثلًا گاه در كلاسهاى صرف و نحو عربى ابتدا مىگوييم :
يكى از حروف جَر در عربى ، حرف « ب » است و اسم بعد از حرف « ب » ،