تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 91

مساهمون:

ص٩١
- / اين شخص همان امامى است كه خداوند علم همه چيز را در او شمارش كرده است . « 1 » و دقيقاً مصداق آيه روشن شد و از حالت ابهام و اجمال خارج گرديد . روايات ديگرى هم در اين باب مىتوان يافت كه در معنايى كه عرض شد ، صراحت دارد . اين از خصوصيّات تفاسير شيعه است كه / ب‌بسيارى از آيات را به بحث امامت پيوند مىدهد . /

بزرگترين امتحان بشر

در درس‌هاى گذشته آمد كه بزرگترين امتحان بشر - / كه هميشه هم در اين خصوص مشكل اساسى داشته است - / اين است كه بر او تكليف شده / ب : / پيرو و مطيع يك بشر ديگر بشود ! در همين سوره‌ى ( يس ) در آيه‌هاى بعد مىخوانيم : « قالُوا مَا انْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا » گفتند : شما جز بشرى همانند ما نيستيد . اگر انسان نتوانست از سدّ ( / ب‌عدم تمايل به پيروى از همنوع / ) عبور كند ، مشكلات ديگر را هم نمىتواند حل كند . / ب‌خدا به عمد ، انسان را با « انسان » امتحان كرده است و نه با فرشته ! / مردم / ب‌در طول زمانها و در همه‌ى جاها / ، اشكال مشترك شان اين بود كه : « اين پيغمبر مثل خودِ ما احتياج به غذا دارد . احتياج به كسب و كار دارد . به بازار مىرود و براى خودش جنس ، پول و غذا تهيّه مىكند ؟ اين چه پيغمبرى است ؟ » « 2 » دقيقاً خدا همين را مىخواسته است . معمولًا نشانه و / ب‌كُدِ امتحان‌هاى الهى اين است كه متعلّق به چيزى است كه خلاف ميل آدمى يا
هامش
( 1 ) - / بحارالانوار ، ج 35 ، ص 427 ، باب 23 ، ح 2 . ( 2 ) - / فرقان ، 7 : وقالوا ما لِ هذَا الرَّسُولِ يَاْكُلُ الطّعامَ وَ يَمشى فى الْاسْواقِ ؟