بنابر اين هيچ چيز محو نمىشود و از بين نمىرود . معروف است كه در و ديوار به فعل آدمى در قيامت شهادت مىدهد . دانشمندان كشف كردهاند كه خصوصيّت جسمى كه شخصى داشته باشد ، به نسلهاى بعدِ او هم منتقل مىشود ؛ مثلًا اگر كسى افتاد و پايش شكست ، اگر چه معالجه كرده و پايش بهبودى يافته ، امّا آثارى هر چند اندك ، در فرزندان و نسلهاى بعدى او باقى مىماند و اگر پزشك ماهرى پيدا شود ، مىتواند تشخيص دهد كه مثلًا نسل چهارم او در آن ناحيهاى كه او دچار حادثه شده بود - / هر چند به طور ناچيز - / دچار ضعف هستند . و اين هم نوعى از ثبت وقايع است كه در بدن انسان اتّفاق مىافتد .
ما هم اكنون روزه مىگيريم . در حقيقت مىخواهيم آثارى كه در بدن ما هست و از جدّ اعلاى ما حضرت آدم ، به ارث رسيده ، آن آثار گناه را از بدن خود دور كنيم ! حضرت آدم ، جدّ اعلاى ما در بهشت روزه نگرفت و از گندم ممنوعه خورد و ما را از بهشت بيرون كردند ! به دليل اين رفتارِ حضرت آدم عليه السلام ، اكنونْ ما بايد هر سال ، يك ماه روزه بگيريم ؛ تا آن آثار گناه كه در وجود ما هنوز باقى است از بين برود !
بنابراين همهى آثار نوشته مىشود و اين نوشتن به معناى ماندگار كردن است . « نكْتَبُ » يعنى ثبت مىكنيم . اين ماندگارى در زمين و آسمان است و از جملهى موارد مهم ، چيزى است كه به صورت پرونده بر گردن انسان آويخته است و روز قيامت به صورت كتاب به او نشان داده مىشود :
« وَ كُلَّ إِنْسانٍ الْزَمْناهُ طائِرَهُ فى عُنُقهِ وَ نُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقيامَةِ كِتاباً يَلْقَاهُ مَنْشُوراً اقْرأ كِتابَكَ كَفى بِنِفْسَكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسيباً » . « 1 »
و هر انسانى پروندهاش را به گردنش آويختهايم و روز قيامت ، كتابى براى او بيرون مىآوريم
هامش
( 1 ) - / اسراء ، 14 - / 13 .