تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 81

مساهمون:

ص٨١
نكرد ؟ ! حالا در وضعى هستيم كه اگر بخواهيم برويم ، بايد با دست خالى برويم و هيچ چيزى هم نداريم . » گفتم : « نه ! اگر نيّت تو اين باشد ، انْ شاءاللَّه خدا تحوّلى در تو ايجاد مىكند . فقط مواظب خودت باش ؛ جدّى باش ؛ خدا ارحم الرّاحمين است . »

ثبت وقايع به هنگام وقوع

« وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ » و آنچه را از پيش فرستادند و تمام آثار آن‌ها را مىنويسيم . در آيه از ساخت مضارع استفاده شده است ؛ بدون آنكه همراه با « سين » يا « سوف » باشد . اگر « سين » يا « سوف » همراه فعل مضارع باشد ، معناى آن را مخصوص آينده مىكند ؛ ولى اگر فعل مضارع به تنهايى به كار رود ، بر حال و آينده - / هر دو - / دلالت مىكند . فعل « نَكْتُبُ » كه بدون « سين » و « سوف » آورده شده ، به اين معنى است كه همزمان با هر كارى كه اين‌ها از پيش فرستاده‌اند ، جمله به جمله و حرف به حرف مىنويسيم . آنچه را هم كه پشت سر مىگذارند ، مىنويسيم . هر حركتى كه در جهان مادّه انجام مىشود ، آثارى از آن در روى در و ديوار منعكس مىشود . از اين واقعيّت در علم كشف جنايت استفاده مىكنند . اگر مأموران تجسّس و آگاهى تا چند ساعت بعد از جنايت و قبل از تداخل عكس‌ها ، در محل حضور يابند ، مىتوانند با وسايل مخصوص ، عكس جنايتكار را تهيّه كنند . همچنين هر صحبتى كه در جايى مىشود ، امواج صوتىْ در فضا باقى مىماند ؛ اگر چه در ظاهر منشأ صدا از بين رفته باشد ؛ مانند دود سيگار كه ابتدا به صورت طنابى در حال حركت است ؛ امّا بعد از مدّتى محو مىشود و فقط بوى بد آن مىفهماند كه هنوز دود سيگارى هست .
يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 81 | السيد محمد تقي المدرسي