پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مبعوث شدند تا مردم مكّه را به خدا دعوت كنند . مكّه شهرى است كه كعبه در آن قرار دارد و كعبه محور عبوديّت و الوهيّت است ؛ جاى عبادت خداى يگانه است ؛ محلّ تسبيح ، تنزيه و پيراستن خداوند تبارك و تعالى از خدايان دروغين و بتهاست . مكانى است كه امر شده :
« أنْ طَهِّرَا بَيْتِي لِلطَّائِفِينَ » . « 1 »
خانهى مرا براى طوافكنندگان پاكيزه گردانيد !
ولى خانهى خدا كه اوّلين خانهاى است كه براى عبادت خدا بنا شده است ، تبديل به محلّى براى بتپرستى و شرك شده بود . مشكل پيامبر صلى الله عليه و آله تنها بتهايى نبود كه روى كعبه و درون و اطراف آن چيده و قرار گرفته بود .
مشكل ديگرى در بين بود كه بزرگتر مىنمود و سدّ راه پيامبر صلى الله عليه و آله شده بود :
ابوسفيانها ، ابولهبها ، و ابوجهلهايى در بين بودند كه بتها را مورد تقديس و تقدير قرار مىدادند تا مصالح و منافع خودشان را تأمين كنند .
منافع و مصالح اينان اقتضا مىكرد كه از اين بتها دفاع كنند و لابد در تاريخ ديدهايد كه دفاع هم كردند و كُشتههاى بسيارى روى هم انباشتند .
مرگ احساس !
وقتى انسان در شرايطى باشد كه فراروى او سدّ و پشت سرش هم سدّ باشد ، نمىتواند حركت كند و راه برگشت هم ندارد . ممكن است گفته شود :
راه از جلو و پشت سر بسته شده است . راه چپ و راست كه بسته نيست . در جواب بايد گفت :
اوّلًا : انسان وقتى هدفى را در مقابل دارد ، به سوى آن حركت مىكند و چنانچه مانعى ايجاد شد ، به فكر بازگشت مىافتد . فلذا راست و چپ گفته نشده است . هدف انسان ، صرف حركت نيست ؛ بلكه حركت به سوى هدفى
هامش
( 1 ) - / بقره ، 125 .