تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 306

مساهمون:

ص٣٠٦
يعنى : من با شما عهد بستم . حجّت را بر شما تمام كردم . همه‌ى وسايل هدايت - غير از « جبر » - را براى شما مهيّا كردم ! خداوند همه‌ى وسايل هدايت را كه به ذهن انسان خطور كند - براى او مهيّا مىكند و فقط او را مجبور نمىكند ؛ امّا باز مىبيند كه انسان نافرمانى و سرپيچى مىكند ! / ب

منطقه‌ى امام‌نشينِ بهشت ! /

/ تمهيد ي كل الحقوق محفوظه ت‌و الله نج‌خدا در ابتدا مىفرمايد : وَامْتَازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ ؛ مجرمان ! دور شويد ! مگر خود همين دورشدن آسان است ؟ خُب ، اين دونفرْ با هم بوده‌اند ؛ يا پدر و پسر هستند ؛ يا دو برادر هستند ؛ يا هم‌درسى ، هم حجره‌اى و هم‌رزم بوده‌اند . همه در دنيا با هم بوده‌اند و امتياز و جدايى در كار نبوده است . قاطى و دَرْهم است ؛ ولى آن روز ديگر بايد از هم جدا شوند : وَامْتَازُوا الْيَوْمَ ! از هم جدا شويد ! مؤمنينْ يك طرف و كفار هم يك طرف ! و اين اوّلين عذاب براى انسان است . يكى از عذاب‌هاى مهمّى كه در دعاها زياد دارد - در قرآن يادم نيست ؛ در دعاى كميل و ابوحمزه‌ى ثمالى و نيز جاهاى ديگر - اين است كه در آخرت ، انسان از خوبان جدا شود . عمرى به ياد امامان ، اوليا و انبيا بوده‌ايم و دلمان مىخواهد با آن‌ها باشيم . ناگهان ما را جدا كنند و / ب‌با ديگرانمان همسفر و همسفره كنند ! / بنده خيال مىكنم اين يكى از بدترين عذاب‌هاى قيامت است كه به انسان
يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 306 | السيد محمد تقي المدرسي