كسى را كه مىبيند از او حلاليّت بخواهد . به قول معروف هيچ كس از فردايش خبر ندارد !
وصيّت نوشتن ، كفن گرفتن ، ديدن كفن در هر روز ، انسان را از حالت غفلت بيرون مىآورد . پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در روايتى به اين موارد اشاره فرمودهاند .
در آيهى مورد بحث از سورهى ياسين مىخوانيم :
« فَلا يَسْتَطيُونَ تَوْصِيَةً وَ لا إِلىَ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ » ؛
( چنان غافلگير مىشوند كه حتّى ) نمىتوانند وصيّتى كنند ؛ يا به سوى خانوادهى خود باز گردند .
لحظهاى كه شتر مرگ درِ خانهى انسان بخوابد ، نه وقت وصيّتنوشتن دارد و نه پا در سفرى مىگذارد كه بازگشتى براى آن متصوّر است . / باگر اين سفر مانند برخى از سفرهاى هوايى يا زمينى ، « بليتِ رفت و برگشت » داشت ، نوشتن وصيّت احتياج نبود . ولى اين سفر ، در جادهى يكطرفه است . /
ان شاءاللَّه خداوند ما را از خواب غفلت بيدار كند و روزها و شبهاى ما را بابركت كند و يك نورانيّتى ، روحانيّتى به ما بدهد ؛ قبل از آن كه فرصتها از دست برود .
فقر بنده ، نشانهى روگردانى خدا از او نيست
ما از حاج آقا رحمانى خواهش مىكنيم در بارهى عبارت « لِلَّذينَ آمَنوا » از آيهى « وَ إِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا » توضيح بفرمايند كه تفسير آن چيست ؟
حاج آقا رحمانى : براى توضيح مطلب ، خوب است به عبارت « انْ انْتُمْ الَّا فى ضَلالٍ مُّبينْ » كه در انتهاى آيه بهكار رفته است ، توجّه بيشترى بكنيم .