درس سيزدهم آيات 39 - / 37
وَآيَةٌ لَّهُمُ الَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَإِذَا هُم مُّظْلِمُونَ « 37 » وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ « 38 » وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّى عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ « 39 »
شب ( نيز ) براى آنها نشانهاى است ( از عظمت خدا ) ؛ كه ما روز را از آن بر مىگيريم ، ناگهان تاريكى آنان را فرا مىگيرد . و خورشيد ( نيز براى آنها آيتى است ) كه پيوسته به سوى قرارگاهش در حركت است ؛ اين تقدير خداوند قادر و داناست . و براى ماه منزلگاههايى قرار داديم ، ( و هنگامى كه اين منازل را طى كرد ) سرانجام به صورت شاخهى كهنهى قوسى شكل و زرد رنگ خرما در مىآيد .
نشانههاى روشن و در دسترس
نشانههاى قدرت ، عظمت ، نظم و حكمت خداوند ، در سراسر عالَم خلقت ، نمايان است . و يادآورىها و روشنگرىهاى قرآن ، كليدهايى است كه انسان با آن مىتواند - در صورتى كه توفيق الهى همراه باشد - قفلهاى حقيقت را بگشايد و به شناخت و معرفت بهتر دست يابد .
خداوند - سبحانه و تعالى - در اينجا پديدهاى بسيار روشن و در دسترس را كه هر روز با آن سروكار داريم ، مورد توجّه قرار مىدهد . از ما نمىخواهد به موزههاى زمينشناسى ، آزمايشگاههاى اتمى و اعماق اقيانوسها برويم .