تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 153

مساهمون:

ص١٥٣

درس يازدهم آيات 35 - / 30

يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُونَ « 30 » أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ « 31 » وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ « 32 » وَآيَةٌ لَّهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَاهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبّاً فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ « 33 » وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّاتٍ مِن نَّخِيلٍ وَأَعْنَابٍ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ الْعُيُونِ « 34 » لِيَأكُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيِهِمْ أَفَلَا يَشْكُرُونَ « 35 » افسوس بر اين بندگان كه هيچ پيامبرى براى هدايت آنان نيامد ؛ مگر اين‌كه او را استهزا مىكردند . آيا نديدند چه قدر از اقوام پيش از آنان را ( به خاطر گناهانشان ) هلاك كرديم كه آن‌ها هرگز به سوى ايشان باز نمىگردند ( و زنده نمىشوند ) ؟ وهمه‌ى آن‌ها ( روز قيامت ) نزد ما احضار مىشوند ! و زمين مرده براى آن‌ها آيتى است . ما آن را زنده كرديم و دانه‌هاى ( غذايى ) از آن خارج ساختيم كه از آن مىخورند . و در آن باغهايى از نخلها وانگورها قرار داديم ، وچشمه هايى از آن جارى ساختيم ، تا از ميوه ى آن بخورند ، در حالى كه دست آنان هيچ دخالتى در ساختن آن نداشته است . آيا شكر خدا را به جا نمىآورند .

كشف اسماى الهى و رسيدن به مقام شهود

همه‌ى حقيقت‌هاى هستى ، جلوه‌هايى از اسماى حُسناى الهى است . و اگر انسان رابطه‌اى را كه بين حقايق و اسماى الهى وجود دارد ، كشف كند و از