رگههاى هدايتپذيرى
در ادامهى آيه مىخوانيم : « فَعَزَّزَنا بِثالِثٍ » . يعنى : براى تقويت دو رسول قبل ، شخص سوّمى را فرستاديم .
ارسال رسول سوّم ، ريشه در رحمت خدا داشت . مردم ، دو رسول قبلى را دروغگو لقب داده بودند و سرانجامِ كسى كه حق را نپذيرد ، عذاب است . از ادامهى آيه نيز مىتوان فهميد كه خداوند ، اين افراد را عذاب كرد : جبرئيل آمد و دستش را روى دروازهى انطاكيه گذاشت . بانگى زد و همه مردند !
اين عذابِ مرگ بعد از اتمام حجّت اتفّاق افتاد . وقتى دو رسول الهى مورد تكذيب مردم قرار گرفتند ، هنوز حجّت تمام نشده بود . لذا خدا فرد سوم را براى تقويت دو رسول قبلى فرستاد . حتّى / بخود را رسول معرّفى نكرد تا حساسيّت مردم برانگيخته نشود و به تدريج روى مردم كار فرهنگى كرد تا اگر رگههاى هدايتپذيرى در وجودشان هست ، رخ بنمايد . / ولى باز هم مردم از خود لجاجت نشان دادند و ايمان نياوردند . وقتى حجّت بر آنها تمام شد ، عذاب آمد .
شبهه ، انكار ، تحدّى !
در آيه ى ( 15 ) خداوند مىفرمايد :
« قالوُا ما أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا و ما أَنْزَلَ الرَّحْمَنُ مِنْ شَىءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا تَكْذِبُونَ . »
اما آنان ( در جواب فرستادگان ) گفتند : « شما جز بشرى همانند ما نيستيد ، و خداوند رحمان چيزى نازل نكرده ، شما فقط دروغ مىگوييد . »
دومين كارى كه اهل انطاكيه كردند ، همانى بود كه هميشه كفّار در طول تاريخ انجام دادهاند . گفتند :
« شما ( رسولان ) هم جز بشرى مثل ما نيستيد . »
به قد و بالاى آنها نگاه كردند و آنان را همتاى خود يافتند . همان چشم و