تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 356

مساهمون:

ص٣٥٦
رسد ، به خاطر كارهايى است كه كرده‌ايد . » نوع و طبيعت اين مصيبت هر چه خواهد باشد . «
وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ
- و بسيارى از گناهان را عفو مىكند . » اگر خدا نسبت به بندگان خود مهربان نبود ، بيقين كردارهاى آنها بيدرنگ به هلاكت آنها مىانجاميد ، زيرا آنها هر روز كارى مىكنند كه مستوجب خشم خداى سبحان مىشود . در حديث از امام صادق ( ع ) آمده است : « هيچ رگى نيست كه بزنند ، يا نكبتى كه روى آورد ، يا سر دردى ، يا بيماريى مگر بر اثر گناهى . » « 75 » و در حديثى ديگر از آن حضرت ( ع ) آمده است : « براستى كه گناه بنده را از روزى محروم مىسازد . » « 76 » / 362 در روايتى پشت اندر پشت از ابو الحسن ( ع ) آمده است : « خداى را به حقّ آن سزد كه در خانه‌اى به نافرمانى از او نپردازند مگر آن كه آن خانه را ( سقف بشكافند و ) بر آفتاب بگشايند تا آن را پاك سازد . » « 77 » براى آن كه انواع عذاب به تو نرسد از گناهان دورى كن ، امير مؤمنان ( ع ) بدين گونه به ما سفارش كرده است آن گاه كه گويد : « از گناهان بپرهيزيد و خود را دور نگهداريد ، چه هيچ نكبت و كاهشى در روزى نيست مگر به سبب گناهى ، حتى خراشى يا بر زمين افتادنى و مصيبتى ( سپس آيه را خواند و گفت : ) و چون عهدى بستيد بدان عهد وفا كنيد ، پس نعمتى از ميان نمىرود و شادابى زندگيى نابود نمىشود مگر بر اثر گناهانى كه مرتكب آنها مىشويد . براستى ، خدا بر بندگان خود ستمكار نيست ، و اگر آنها پيشاپيش به دعا و توبه دست زنند ، مصيبت نازل نمىشود ، و اگر نقمتها نازل شده و نعمتها از آن زايل شده باشد و آنها از سر
هامش
( 75 ) - نور الثّقلين ، ج 4 ، ص 581 . ( 76 ) - نور الثقلين ، ج 4 ، ص 583 . ( 77 ) - همان مأخذ .