داراى نيروى مطلق است ، پس كسى نمىتواند به خود يا ديگران عليه او يارى دهد .
و اين يكى ديگر از نشانههاى رحمت و قدرت خداست .
«
وَ مِنْ آياتِهِ الْجَوارِ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ
- و از نشانههاى ( قدرت ) او كشتيهايى است چون كوه كه در درياها روانند . » آنها كشتيهاى بادبانى هستند كه در درياها به نيروى راندن بادها حركت مىكنند و اگر خدا بخواهد و باد را متوقف كند ، حركتى نمىكنند .
«
إِنْ يَشَأْ يُسْكِنِ الرِّيحَ فَيَظْلَلْنَ رَواكِدَ عَلى ظَهْرِهِ
- اگر بخواهد ، باد را نگه مىدارد تا كشتيها بر روى آن از رفتن بازمانند . » يعنى بر روى دريا . . .
«
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ
- هر آينه در اين براى هر شكيباى ( شكر گزار ) عبرتهايى است . » هنگام بلا و آزمون ، پس به سبب فشارهاى منفى در زندگى از حقّ و فرمانبردارى خدا منحرف نمىشود .
«
شَكُورٍ
- شكر گزار . » / 364 خدا را به ياد مىآورد و او را بر نعمتش ، و به هر حال ، شكر مىگزارد ، و اين با طبيعت انسان مخالفت دارد ، كه هنگام بلا بيتابى مىكند و هنگام آسايش كفر مىورزد ، و به سبب رابطهء نادرست خود با زندگى چنين مىكند ، زيرا فقط در زمان حال زندگى مىكند و به آينده نمىنگرد ، و اين امر او را بر آن مىدارد كه مأيوس شود و به وضع واقع موجود گردن نهد ، در حالى كه مؤمن با بينش ربّانى نافذى به پشت صحنهء حوادث و آيندهء امور مىنگرد و نعمت او را دلشاد و بلا او را نااميد نمىكند .
[ 34 ] هر گاه خدا بخواهد كسى را به بلايى دچار كند يا عذاب بر او بفرستد بر اين كار و به راههاى گوناگون تواناست ، پس گاهى بادها را متوقّف مىكند تا كشتيهايى كه ما را جابجا مىكنند از حركت باز مانند ، يا چه بسا كه آنها را به شدّت بفرستد كه در آن صورت امواج دريا را به هيجان درمىآورند و امواج كشتيهاى ما را به كام خود فرو مىبرند ، و در كنار اين نيروى الهى در طرف ديگر سببها و