موجباتى براى فرو فرستادن انتقام وجود دارد كه همان گناهان ماست كه خود هر روز مرتكب مىشويم . . .
«
أَوْ يُوبِقْهُنَّ
- يا آنها را غرقه مىكند . » كشتيها را غرقه و كسانى را كه در آنها هستند هلاك مىكند . . .
«
بِما كَسَبُوا وَ يَعْفُ عَنْ كَثِيرٍ
- به سبب اعمالشان كه كردهاند ، و بسيارى را نيز مىبخشايد . » به رحمت و لطف خود ، از اين رو شايسته است كه شب و روز به توبه مبادرت كنيم و شتاب ورزيم تا از سطوتهاى پروردگار با جبروت ايمن مانيم . از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه :
« از سطوتهاى خدا شب و روز ، هم به دو پناه بريد ، ( راوى ) گفت : گفتم سطوتهاى خدا چيست ؟ گفت مجازات بر معاصى » .
[ 35 ] و آنان كه آيات خدا را تكذيب مىكنند و به فرهنگ جدل و توجيه براى ردّ آنها و گريختن از مسئوليّت ايمان به آنها متشبّث مىشوند ، بايد بدانند كه علم و قدرت خدا از هر طرف بر آنها احاطه دارد ، / 365 و بنا بر اين جدال ايشان در مورد آيات از آنها مسئوليت را رفع نمىكند .
«
وَ يَعْلَمَ الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِنا ما لَهُمْ مِنْ مَحِيصٍ
- و تا بدانند كسانى كه در آيات ما جدال مىكنند ، آنان را هيچ گريزگاهى نيست . » كدام گريزگاه و پناهگاهى از خدا وجود دارد ؟
گفتهاند : نصب « يعلم » از آن رو است كه عطف است بر تعليل محذوف ، چنان كه گويد : از آنها انتقام مىگيرد و كسانى كه مجادله مىكنند « بدانند » .
[ 36 ] ( قرآن ) به عنوان پايان اين درس از نقش حرص در زد و خوردهاى اجتماعى همچون انديشهاى اساسى با ما سخن مىگويد . قرآن دنيا را در نظر و در ضمير ما خوار مىسازد و كوچك مىشمارد ، تا چنان منزلتى نزد ما نداشته باشد كه ما را به زد و خورد و ستمگرى نسبت به يكديگر بر انگيزد .