تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 224

مساهمون:

ص٢٢٤

معناى واژه‌ها

38 [ لا يسئمون ] : از سأم به معنى به رنج آمد ، يعنى از تسبيح و پرستش خسته نمىشوند و به رنج نمىآيند . 39 [ اهتزّت ] : جنبيد : زيرا آب زمين را فرا مىگيرد و با خيساندن و تورم و بالا آوردن نمكها آن را مىجنباند . [ و ربت ] : به سبب داخل شدن آب و هوا در درون آن بالا آمد . / 233

به آفتاب و ماه سجده مكنيد ، به خدا سجده كنيد

رهنمودهايى از آيات :

از محورهاى اصلى سورهء فصّلت بيان پيوند درست ميان بشر و آفريدگان پيرامون اوست كه در اين حقيقت جلوه‌گر مىشود كه آنها همه آفريدهء خدايند و خواه ناخواه به ارادهء او گردن نهاده‌اند ، پس روا نيست كه آدمى نشانه‌هاى خدا را شريك و نظيرى براى خود محسوب دارد و به خورشيد و ماه سجده گزارد ، زيرا سجده آوردن ( و پرستش ) تنها براى خداست . آيا او آفرينندهء تمام كاينات و هستى نيست ؟ همچنين فرشتگان خدا و آنان كه نزد خداوند پروردگار جهانيان‌اند شب و روز بىخستگى و ملالتى او را تسبيح مىگويند . نيز زمين را مىبينى كه سرسپرده و گردن نهاده است ( گويى در حالت