پرستش پروردگار خود و در انتظار بركتهاى اوست كه در باران تمثّل و تجسّم مىيابد ) . پس چون خداوند بر آن آب فرو فرستد به جنبش درمىآيد و گياه مىروياند ، و در زنده كردن آن پس از مرگش گواهييى است راستين بر زنده كردن مردگان براى رستاخيز ، و اين كه پروردگار ما بر هر چيزى تواناست .
( تمام اينها از نشانههاى خداست ، ولى حكم آنان كه در اين آيات الحاد مىورزند و از آنها روى مىگردانند چيست ؟ ) براستى ، ملحدان بر خدا پنهان نيستند ( و نيز با كسانى كه سخن خدا را به تصديق و عمل اجابت كردهاند يكسان نيستند ) / 234 آيا آن كس كه به آتش افكنده مىشود بهتر است يا آن كه روز قيامت با ايمنى در مىآيد ؟ ( و اين بدين معنى نيست كه عقوبت او به سبب جهل يا مسامحه به تأخير افتاده باشد ، هرگز ) . پس هر چه مىخواهند بكنند ، كه خدا بر آنها و كارهايشان بيناست .
( ملحدان و باطل گرايان نسبت به نشانهها و آيات خدا كيستند ؟ ) آنها كسانى هستند كه به ذكر خود ( كه در قرآن متمثّل است ) و براى آنان آمده كفر مىورزند ، و ذاكر نمىشوند ، در حالى كه قرآن كتابى است ارجمند و مسلّط كه نيرو و قدرتش را از پروردگار خود مىگيرد ، و همانا كتابى است حق كه نه در مقابل و همزمان آن باطل بدان راه يابد و نه پس از آن . مگر نه اين كه آن را حكيمى ستوده فرستاده است ؟ پس چگونه باطل بدان راه يابد ؟
( و هر مجادلهاى كه پيرامون آيات خدا و ذكر او مىكنند باطل است ) .
به پيامبر ( اسلام ، ص ) چيزى جز آن كه به پيامبران پيشين گفتهاند ، نمىگويند . . .
( كه خداوند آن مجادله كنندگان را پس از آن كه با آمرزش خود بديشان مهلت داد ، دچار عقوبت دردآور خود كرد ) همانا پروردگارت هم آمرزنده است و هم صاحب عقوبتى درد آور .
( و از جمله چيزهايى كه مىگفتند اين بود كه كسى كه به پيامبر ( ص ) آموزش مىدهد شخص عجم « فارسى » است ، در حالى كه قرآن عربى ناب و
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 225
مساهمون: احمد آرام
ص٢٢٥