مىگرداند بزرگى بفروشد ؟ ! «
أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً
- آيا نمىديدند كه خدايى كه آنها را آفريده است از آنها نيرومندتر است ؟ » آيا اين حقيقت روشن را نمىشناختند ؟ چرا ، ولى با وجود فراوانى نشانههاى دال بر آن ، به انكار آن برخاستند .
«
وَ كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ
- و آيات ما را انكار مىكردند . » اين انكار نتيجهء استكبار و بزرگ خويشتنى بود ، زيرا بزرگ خويشتنى پردهاى ستبر ميان انسان و حقيقت مىكشد .
[ 16 ] امّا اين انكار و آن استكبار و بزرگ خويشتنى سبب فرستادن عذابى خوار كننده بر آنها شد كه به صورت تند بادى غرّان و خروشان نمودار گشت .
«
فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً
- پس بادى سخت و غرّان بر آنها فرستاديم . » و اين معادلهاى است كه حكمروا در آفرينش ، كسى كه به دلخواه و رغبت به رسول رحمت و بيم دادنهاى او توجّه نكند و پاسخ ندهد ، بناخواه به فرستادگان عذاب و تند باد پاسخ مىدهد .
«
فِي أَيَّامٍ نَحِساتٍ
- در روزهايى شوم . » كه ذرّهاى سعادت و نيكبختى در آن روزها نبود ، «
لِنُذِيقَهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَخْزى وَ هُمْ لا يُنْصَرُونَ
- تا در زندگى دنيا عذاب خوارى را به آنها بچشانيم . و عذاب آخرت خوار كنندهتر است و كسى به ياريشان برنخيزد . » / 196 از اين رو عذاب دنيا خوار كنندهء و توهين بود كه آنها بزرگ خويشتنى مىكردند و جبّارى مىورزيدند ، امّا عذاب آخرت از آن خوار كنندهتر و دردش پايندهتر است .
شدّت عذاب خدا در دنيا و هول واقع شدن آن بر كافران ، ما را به دو امر رهنمون مىشود : نخست : هول عذاب خدا در آخرت و كمال شدّت آن به درجهاى