فرستاد و آنان را به عذاب خوارى و پستى در زندگى دنيا گرفتار ساخت و اين پيش از عذابى خوار كنندهتر در آخرت بود .
امّا قوم ثمود را خداوند هنگامى كه ناقهء بينايى بخش را براى آنها فرستاد هدايت كرد ، امّا آنها كوردلى را بر هدايت و بينادلى ترجيح دادند ، و جزاى آنها صاعقهاى بود كه در « عذاب خوار كننده » نمودار شد . . . اين همه به سبب جرمها و زشتكاريهايى بود كه كرده بودند .
( اين صاعقهها تصادفى نبود ، بلكه تنفيذ و اجراى سنّت و قانون جارى الهى ، بود ) و سادهترين دليل بر اين امر اين كه خداوند كسانى را كه ايمان آورده و پرهيزگارى كرده و آن نافرمانيها را مرتكب نشده بودند ، نجات داد .
شرح آيات :
[ 13 ] بيگمان اين عذاب الهى كه بر قوم عاد و ثمود نازل شد و آنها را بكلّى از ميان برد ممكن است كه بر هر قوم كافرى نازل شود ، زيرا به طور تصادفى بر آن امّتها نازل نشده و نزول آن ضمن سنّت و قانونى الهى بوده است و همچنين است هر چيزى كه مردم آن را تصادفى مىشمارند . لغزيدن آدمى در راه ، يا انتشار ميكربى در بدن يكى از افراد بدون ابتلاى رفيق او ، و حوادث رانندگى و زلزلهها و آتشفشانها و سيلها و جنگها و اين قبيل امور ، به نظر انسان تنها تصادفى مىآيد ، در حالى كه در سرتاسر اين جهان هستى چيزى بىسبب نيست . بلى ، حوادثى هست كه ما سببها و قوانين آنها را مىدانيم ، و حوادثى ديگر هست كه نمىدانيم و آنها را به تصادف منسوب مىكنيم .
ما به عنوان افرادى مؤمن معتقديم كه هر رويدادى ، بزرگ يا كوچك ، ضمن سنّت و قانونى الهى جريان مىيابد ، و از اين رو اعتقاد داريم كه صدقه دادن بلا را دور مىكند ، و دعا قضايى را كه كاملا استوار شده باشد رد مىكند و مىگرداند ، / 193 و صلهء رحم به عمر مىافزايد ، و احسان ، بلا را از ميان مىبرد ، هم چنان معتقديم كسى كه مرتكب اعمال بد شود بدين حوادث كه آنها را تصادف مىناميم و