الْهُدى فَأَخَذَتْهُمْ صاعِقَةُ الْعَذابِ الْهُونِ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ ( 17 )
وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ ( 18 ) وَ يَوْمَ يُحْشَرُ أَعْداءُ اللَّهِ إِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوزَعُونَ ( 19 ) حَتَّى إِذا ما جاؤُها شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ أَبْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 20 ) وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا قالُوا أَنْطَقَنَا اللَّهُ الَّذِي أَنْطَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَ هُوَ خَلَقَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 21 )
/ 190
معناى واژهها
16 [ ريحا صرصرا ] : همان باد سرد است ، از صرّ به معنى سردى ، يا تندبادى با صداى سخت ، و اشتقاق الصرصر از صرير صوت است و لفظ صر براى اشعار بر فزونى معنى مضاعف شده است .
19 [ يوزعون ] : يعنى آنان را كه جلوترند نگه مىدارند تا آنان كه عقبترند به آنها برسند ، از وزع به معنى حبس كرد و نگهداشت و باز داشت ، و معنى عبارت اين است كه آنان را چون به حشر آيند ، در آنجا بر كنار پرتگاه آتش ، پيش از آن كه بدان وارد شوند ، نگه مىدارند ، و در اين كار مزيد خوار كردن و بيم دادن باشد .