نكتهاى كه بايد به آن توجّه شود ، اين است كه آيهء شريفه بين « كبائر » و « سيئات » تفاوت قائل شده است ؛ يعنى با قرار دادن واژهء « سيئات » در مقابل واژهء « كبائر » ، معناى گناهان كوچك يا كوچكتر را براى واژهء « سيئات » اراده فرموده است . البته همانطور كه قبلًا بيان شد ، همهء گناهان در برابر خداى عظيم ، كبيرهاند و فقط نسبت به يكديگر ، بعضى صغيره و برخى كبيره مىباشند .
در واقع مىتوان گفت : گناهانى كه به نسبت ، كوچكتر از فواحش يا كبائرند و يا گناهانى كه آدمى قبلًا مرتكب شده است و اكنون فراموش كرده و يا متوجّه انجام آن گناهان نشده است ، با اجتناب از گناهان بزرگ ، پوشانده و بخشيده مىشود .
چنانكه در آيهء ديگرى مىفرمايد :
الَّذينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّكَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ « 1 »
آنان كه از گناهان بزرگ و اعمال زشت ، دورى مىگزينند ، مگر گناهان خرد و اندك يا گناهى كه اتّفاقاً رخ مىدهد ، همانا پروردگار تو فراخ آمرزش است .
« لَمَمْ » در لغت به معناى لغزشهاى كوچك و يا انجام گناه به صورت تصادفى و اتّفاقى يا به معناى نزديك شدن به چيزى بدون ارتكاب آن مىباشد .
به عبارت روشنتر ، خداوند تبارك و تعالى از سر لطف و مهربانى و از آنجا كه براى بخشش و آمرزش بندگان خويش به دنبال بهانه مىگردد ، وقتى مىبيند كه
بندهاش با اجتناب از گناهان بزرگ به سوى او بازگشته و در مقابل مكر و فريب شيطان ، ايستادگى مىكند ، از گناهان و لغزشهاى كوچك او مىگذرد و او را مىبخشد .
هامش
( 1 ) . نجم / 32