معصيتهاى انسان ، پس از توبه ، به حسنات مبدّل مىگردد و به صورت اعمال صالح ، براى او مجسّم مىشود :
وَ الَّذينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ وَ لا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لا يَزْنُونَ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ يَلْقَ أَثاماً ، يُضاعَفْ لَهُ الْعَذابُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ يَخْلُدْ فيهِ مُهاناً ، إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيماً « 1 »
و آنان كه معبود ديگرى با خداوند نمىخوانند ، و نفسى را كه خدا محترم و مصون داشته ، جز به حق نمىكشند ، و زنا نمىكنند ، و كسى كه چنين كند به
كيفرى برخورد نمايد ، عذاب او در روز قيامت دو برابر شود و در آن عذاب هميشه به خوارى بماند ، مگر كسانى كه توبه كنند و ايمان آورند و عمل شايسته نمايند ، پس آنهايند كه خداوند گناهانشان را تبديل به نيكىها مىكند و همواره خداوند بسيار آمرزنده و مهربان است .
اين آيهء شريفه ، محو تجسّم عمل در آخرت را نيز آشكار مىسازد . يعنى به بندگان مىفهماند كه اگر به توبه و انابه روى آورند و به سوى خداوند متعال باز گردند ، عذاب الهى و ديگر آثار اخروىِ گناهان ، محو و نابود مىشود و افزون بر اين ، آثار سوء گناهان به آثار نيك محسّنات تبديل مىشود .
لعان
برخى از علماء دين و نيز برخى از فلاسفه ، قائل به « لعان » هستند ؛ يعنى بر اين باورند كه تجسّم اعمال بد انسان نابود نمىشود ، بلكه حقتعالى بين شخص
هامش
( 1 ) . فرقان / 70 - 68