حيث نيروى بدنى و انسانى ، قدرتمند و شكست ناپذير مىسازد .
قرآن كريم بر اينكه اولاد صالح و شايسته ، در سايهء توبه روزى انسان مىگردد ، تصريح مى فرمايد :
وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَيْمانَ نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ « 1 »
و سليمان را به داوود بخشيديم ، نيكو بندهاى بود ، حقّا كه بسيار رجوعكننده ( به سوى ما ) بود .
حضرت داوود نبى ( ع ) علاوه بر فرزند شايسته ، از قدرت علمى و جسمى مناسبى نيز برخوردار بود . علاوه بر اينكه پيامبر خدا بود و شخصيّت دينى و معنوى
مطلوبى داشت ، شخصيت ، ابهّت اجتماعى ، و محبّتى كه مردم نسبت به او داشتند ، موجب تبعيّت آنان از وى شده بود . قرآن شريف اين نعمتها را نيز مرهون توبههاى آن حضرت مىداند :
اصْبِرْ عَلي ما يَقُولُونَ وَ اذْكُرْ عَبْدَنا داوُدَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ « 2 »
بر آنچه مىگويند صبر كن ، و بنده ما داود را كه داراى قدرت و نيرو بود ( قدرت علمى ، جسمى و سلطنتى ) به ياد آر ، زيرا او بسيار بازگشتكننده بود .
امام صادق ( ع ) نيز در روايتى ، توبه را باعث هدايت ، روشنايى دل و شفاى بيمارىهاى روحى و روانى مىدانند :
« وَ فِي كِتَابِ اللَّهِ نَجَاةٌ مِنَ الرَّدَي وَ بَصِيرَةٌ مِنَ الْعَمَي وَ دَلِيلٌ إِلَي الْهُدَي وَ شِفَاءٌ لِمَا فِي الصُّدُورِ فِيمَا أَمَرَكُمُ اللَّهُ بِهِ مِنَ الِاسْتِغْفَارِ مَعَ التَّوْبَةِ » « 3 »
هامش
( 1 ) . ص / 30
( 2 ) . ص / 17
( 3 ) . تفسيرالعياشى ، ج 1 ، ص 198