6 ) استحقاق بهشت و نعيم الهى
توبه ، عذاب جهنّم را از آدمى دور مىكند و او را مستحقّ بهشت و نعيم الهى مىگرداند . انسانى كه با كردار زشت خويش ، جهنّم و عذاب آن را بر خويش واجب گردانيده است ، با توبهء واقعى مىتواند ورود به بهشت و بهره مندى از نعمت هاى آن را براى خود رقم بزند .
آيات چندى از قرآن شريف ، « 1 » جايگاه آدمى را پس از توبه ، بهشت مىداند و اوصاف ترغيب كنندهاى نيز براى جايگاه چنين كسانى برشمرده است :
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَي اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسي رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ « 2 »
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، به سوى خداوند توبه كنيد ، توبهاى خالصانه ، اميد است پروردگارتان گناهان شما را بزدايد و شما را به باغهايى كه از زير [ درختان ] آن جويبارها روان است درآورد .
بر اساس گواهى قرآن كريم ، ترديدى وجود ندارد كه توبه ، انسان را به بهشت رهنمون مىشود . حتى اگر كسى گناهان بسيار بزرگى مرتكب شده باشد يا بسيار به خودش و ديگران ظلم نموده باشد ، بايد يقين داشته باشد كه در صورت توبهء حقيقى ، جايگاه ابدى او بهشت خواهد بود . زيرا ذات بارىتعالى به توبه كننده ، وعده داده است كه پاداش او را بهشت قرار دهد و هرگز از وعدهء خود تخلّف نخواهد كرد :
وَ الَّذينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلي ما فَعَلُوا وَ هُمْ
هامش
( 1 ) . صف / 12 ، آل عمران / 136 ، تحريم / 8 و . . .
( 2 ) . تحريم / 8