مختلف علميه ، از جمله حوزهء بهبهان ، اصفهان ، كرمانشاه ، كربلا و نجف اشرف صرف كرده و در تمام طول عمر خويش با زحمات و معضلات فراوان ، با افكار و اعمال افراطى و منحرف در حوزههاى علميه مبارزه كرده است - در كتاب « الفوائدالحائريه » ، توصيهء مهمى خطاب به طلّاب علوم دينى ارائه مىفرمايد . اين توصيه كه حاصل سالها كسب تجربه و مشاهدات عينى آن عالم بزرگوار است ، براى همگان مفيد و قابل استفاده است . ايشان مىفرمايد :
« مراقب باشيد احترام علماى دينى را حفظ كنيد و از آنان ، حتّى از قبور آنان ، بهره بگيريد كه ارتباط و تماس نفوس ضعيفه با نفوس آنان در ابتداى راه ، مؤثّرتر از ارتباط اين نفوس با « نفوس قويه » « 1 » است . »
بعد مىفرمايد : « ايّاك ، ثم ايّاك ، ثم ايّاك ؛ بر حذر باش ، بر حذر باش ، برحذر باش ، كه جسارتى به علماى دين نكنى ؛ زيرا اگر كسى به علما و فقها بىاحترامى كند ، عاقبت به خير نمىشود و زندگى او در « وادى تيه » واقع مىشود . »
يعنى مثل كسى كه در بيابان گرم و بى آب و علف ، راه را گم كرده است ، در زندگى سرگردان مىشود و راه به جايى نمىبرد . و در مقابل ، كسانى كه مقيد به محترم داشتن مراجع تقليد و علماى ربّانى هستند ، در صراط مستقيم و در مسير هدايت واقع مىشوند .
بنابراين هيچكس حق ندارد براى پيشبرد اهداف سياسى يا حتّى اهداف دينى ، به ديگران ، خصوصاً يك عالم ربّانى اهانت كند كه چنين اهانتى او را در ورطهء غفلت انداخته و آيندهء وى را تباه خواهد كرد .
هامش
( 1 ) . منظور از نفوس قويه ، اهل بيت ( ع ) هستند .