خود را در معرض بزرگان دين و اولياى الهى قرار دهد تا گاهى يك نگاه نافذ يا يك توصيه و نصيحت و يا يك عتاب از جانب آن بزرگواران ، او را متنبّه و بيدار نمايد و مقدّمات توبه را براى او فراهم آورد .
فقيه عارف مرحوم آخوند ملّا حسينقلى همدانى ( رحمةالله ) ، از جمله علماى ربّانى و عارفان سالك و داراى نگاه و كلام نافذ بوده است . نگاه نافذ آن عالم وارسته و كلام تأثيرگذار ايشان ، « عبد فرّار » را كه يك مرد زورگو و لاابالى بود و همه از او وحشت داشتند ، به منزل توبه رسانيد و او را سعادتمند كرد .
خلاصهء داستان عبد فرّار اين است كه مرحوم آخوند همدانى ( رحمةالله ) در راه به عبد فرّار برخورد كرده و به او گفت : كيستى ؟ گفت : من عبد فرّار هستم . مرحوم آخوند از اين جمله استفاده كرد و همراه با نگاه تندى گفت :
« أفَررتَ مِنَ الله او مِن رَسولِه ؟ -
آيا از خدا فرار كردهاى يا از رسول خدا ؟ » همين يك جمله موجب شد
جاذبهء حق تعالى او را تسخير كند و توفيق بازگشت به سوى خدا را بيابد و در حالى كه مرتّب جملهء مرحوم آخوند را تكرار مىكرد ، به خانهاش رفت . تذكّر و نگاه عتابآميز آن ولى خدا ، او را بيدار كرد ، تا جايى كه از گذشتهء خود شرمسار شد و توبهء حقيقى كرد و در يك شب ، منازل سير و سلوك را يكى پس از ديگرى طى كرد تا به مقصد رسيد و از دنيا رفت . فرداى آن روز ، مرحوم آخوند به شاگردان خود كه منتظر تدريس ايشان بودند ، گفت : يكى از اولياى خدا از دنيا رفته است ، امروز به تشييع جنازهء او مىرويم . گفته شده است كه او را غسل و كفن كردند و همراه با شاگردان خود كه از علما و فضلاى حوزهء علميهء نجف اشرف بودند ، در تشييع و تدفين وى شركت كردند .
در اين مجال ، تذكّر يك نكته ضرورى به نظر مىرسد و آن اينكه : اگر انس با علماى ربّانى و احترام به آن بزرگواران ، در پيشرفت سير و سلوك اثرات سازنده
سير و سلوك (منزله دوم: توبه) (فارسى) — صفحة 109
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٠٩