آزار و اذيت اصحاب و مسلمانان
هدف دوم مشركان اذيّت و آزار تازه مسلمانان بود ، به طورى كه زن و مرد و پير و جوان را مورد آزار و اذيت قرار مىدادند و اين آزار و ستم براى پيامبر ( ص ) بسيار سخت و گران بار بود .
گاه شاهد شكنجهى برخى از صحابهى خود مى شد كه آنان را در هواى داغ و سوزان عربستان ، عريان بر شنهاى سوزان حجاز مىغلطاندند . از جمله مىتوان به شكنجهى بلال حبشى اشاره كرد كه بر شنهاى داغ و سوزان صورت مى گرفت ؛ سنگ آسيابى بر سينهى او نهاده و از او مىخواستند تا نام بت ها را تكرار كند و او در عوض فقط پاسخ مىداد : « أحد ، أحد ، أحد » . « 1 » با اين حال مسلمانان در زير شكنجههاى مشركان استقامت كرده و روزبهروز حقّانيت اسلام آشكارتر و بر جمعيت مسلمانان افزوده مىگشت .
يكى از فجيعترين آزارو اذيتهاى قريش در حقّ مسمانان ماجراى به شهادت رسيدن پدر و مادر عمّار ، به عنوان اوّلين شهداى اسلام يعنى ياسر و سميه بود « 2 » . عمّار شخصيتى بزرگوار در تاريخ اسلام به شمار مىآيد و سوابق مبارزاتى او در بين صحابهى پيامبر بىنظير است . چنان كه در سن 93 سالگى با قد خميده در جنگ صفّين در ركاب لشگريان اميرالمؤمنين ( ع ) به شهادت رسيد .
نحوهى شهادت سميه به عنوان اوّلين شهيد زن ، بسيار فجيع و تأسّفانگيز است . مشركان قريش براى منصرف ساختن مسلمانان از اسلام ، از سر تفريح و تمسخر با شقاوت تمام ، سميه را در مقابل چشمان فرزندش ، عمّار ، به زمين
هامش
( 1 ) - ابن هشام ، السيره النبويه ، القسم الاوّل ، صص 330 - 318 .
( 2 ) - همان ، ص 320 .