اين پاسخ پيامبر ( ص ) ، داراى نكات قابل تأمّل فراوان سياسى و اجتماعى است . يعنى اسلام داراى صداقت تامّ است و اهل نيرنگ و دغلبازى نيست كه اكنون براى پيوستن و گرويدن شخصى ، شرط او را بپذيرد و بعد از پذيرش اسلام ، به عهدش وفا نكند . از اينرو ، براساس اين آيه :
« لَقَدْ كانَ لَكُمْ في رَسولِ اللّهِ اسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرجُو اللّهَ وَ الْيَومَ الآخِر » .
« 1 » بايد رفتار و گفتار و سيرهى او را سرمشق زندگى خويش قرار داده و از صداقت آن بزرگوار درس بگيريم .
همچنين از اين روايت مىتوان مسألهى « رجعت » را نيز استنباط كرد ؛ زيرا وقتى حضرت ولى عصر ( عجل التعالى ) ظهور فرمودند و حكومت عدالت گستر خويش را حاكم ساختند ، پس از مدّتى به شهادت مىرسند و چنانچه پس از آن حضرت ، عترت نباشد با اين قسمت از روايت كه
« حَتّي يَرِدا عَلَيَّ الحَوْضَ »
منافات پيدا مىكند . بر اين اساس ، پس از دوران حكومت حضرت ولىعصر ( عجل التعالى ) دوران رجعت آغاز مىشود و حضرات ائمه يكى پس از ديگرى طعم شيرين حكومت معنوى خود را به مذاق آدميان مىچشانند .
براى مسألهى رجعت بيش از 200 روايت معتبر با مضامين عالى داريم . در روايت آمده است پس از حضرت مهدى ( عجل التعالى ) ، امام حسين ( ع ) و حضرت اميرالمؤمنين ( ع ) و ساير ائمه رجعت مىفرمايند « 2 » . زنده مىشوند و هر يك ساليان طولانى بر جهان حكومت مىكنند . خوشا به حال منتظران واقعى
هامش
( 1 ) - احزاب / 21 : « و قطعاً براى شما در [ اقتدا به ] رسول خدا سرمشقى نيكوست ، براى آن كس كه به خدا و روز بازپسين اميد دارد . »
( 2 ) - علامه مجلسى ، بحارالانوار ، ج 53 ، ص 39 .