اذكارى مانند :
« لا إلهَ إلا اللّه » ، « لا حَولَ و لا قُوّةَ إلا باللّه »
و يا « ذكر يونسيه » « 1 » كه ذكرى فوقالعاده مهم است ، زير لب زمزمه كنيم .
بزرگان و اساتيد اخلاق ، ذكر يونسيه را بسيار مؤثّر مىدانند و سفارش اكيد بر آن دارند كه اگر مىتوانند در سجده و اگر نمىتوانند در تعقيب نمازهاى يوميه ، هنگام راه رفتن ، خوابيدن و استراحت كردن بر زبان جارى كنند ، زيرا اين ذكر موجب رهايى حضرت ( ع ) يونس از دل ماهى گرديد .
سير و سلوك معنوى ، بدون ذكر امكانپذير نيست . از اينرو ، همهى اولياءالله و نيز ائمهى اطهار و انبياء ذكرى مخصوص به خود داشتهاند . از اذكار پيامبر اكرم ( ص ) كه بدان خيلى اهميت مىدادند و بهويژه در خلوت شبها و حالات معنوى زمزمه مىفرمودند ، اين دعا بود :
« إلهي لا تَكِلْني إلي نَفْسي طَرفَةَ عَينٍ أبَداً » « 2 »
يعنى اى پروردگار من ! مرا يك لحظه به خود وامگذار .
قلبى
ذكر لفظى هرچند داراى تأثيرات فروان است ، با اين حال نبايد به آن بسنده نمود . ولى بهتر از آن ، ذكر قلبى است ؛ يعنى هنگامى كه جملهى « لا إله الا اللّه » را بر زبان جارى مىكنيم ، در دل نيز آن را تكرار نماييم .
بعضى گفتهاند : ذكر قلبى بدين معنى است كه در درون دل ، « لا إله إلا اللّه »
هامش
( 1 ) - انبياء / 87 : « لا إله إلا أنتَ سُبحانَكَ إنّى كُنتُ مِنَ الظّالِمينَ »
( 2 ) - محمد كلينى ، كافى ، ج 7 ، ص 2