مسلمانان در مقابل تجهيزات و عدّهى زياد مشركان ، به مسلمانان پيروزى عطا نمود . پيامبر ( ص ) بالأخره با سياست عجيبى ، بدون جنگ و خونريزى بر مكّه مسلّط شدند و آن را فتح كردند .
اوّلين كارى كه ايشان در مكّه به كمك حضرت على ( ع ) انجام دادند ، اين بود ، كه كعبه را از وجود بتها پاك و همهى بتها را شكستند . و با فتح مكّه طبق سورهى مباركهى « الشرح » خداوند بار سنگين كمرشكن و طاقت فرسايى را از روى دوش نبى اكرم ( ص ) برداشت . پيامبر ( ص ) پس از آن از مسجدالحرام بيرون آمدند ، حلقهى در كعبه را گرفتند و با لذّت و شادمانى از پيروزى ، فرياد
« لا إله الّا اللّه وحده وحده انجز وعده »
سر دادند . مشركين بسان بيد مىلرزيدند ؛ زيرا مىدانستند چنانچه پيامبر ( ص ) دستور جهاد عمومى را صادر سازد ، احدى از آنان زنده نخواهند ماند . امّا آن حضرت از خود مشركين پرسيدند : من با شما چه كنم ؟ آنها گفتند : هر عقوبتى را براى ما در نظر بگيرى ، سزاوار ماست . اگر ما را بكشى يا اسير كنى و اموالمان را مصادره كنى ، حق با توست ؛ زيرا ما در اين ساليان هرچه در توان داشتيم ، در ستم به شما كوتاهى نكرديم .
امّا پيامبر اكرم ( ص ) با تسلّط بر اعصاب خود ، لبخندى زدند و فرمودند : من همان شيوهاى را كه برادرم حضرت يوسف ( ع ) در حق برادرانش پيش گرفت ، پيش مىگيرم و من نيز به شما مىگويم :
« لا تَثْريبَ عَلَيْكُمُ « 1 » اليَومَ . . . اذْهَبُوا أنتُمُ الطُّلَقاء » « 2 »
هامش
( 1 ) - يوسف / 92 : امروز بر شما سرزنشى نيست .
( 2 ) - علامه مجلسى ، بحارالانوار ، ج 21 ، ص 132