شما رها شدگان هستيد . شما آزاديد . ديگر باكى نيست ، گذشتهها گذشته است . اكنون كه من بر شما پيروز شدهام ، جوانمردى و اخلاق حكم مىكند كه شما را عفو كنم .
پيامبر ( ص ) در يك لحظه همهى مشركان و كفّار را بخشيدند و اين عفو عمومى به اندازهاى اهميت پيدا كرد كه بنا به گفتهى قرآن ، مردم فوج فوج به دين اسلام گرويدند و در آن داخل شدند و از يكديگر در ايمان آوردن سبقت گرفتند :
« اذا جآءَ نَصْرُ اللّهِ وَ الْفَتْحُ وَ رَايْتَ النّاسَ يَدْخُلونَ في دينِ اللّهِ افواجاً »
« 1 » اين بزرگوارى آن حضرت ، مصداقى از اين آيهى قرآن است كه مىفرمايد :
« وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا ألا تُحِبُّونَ ان يَغْفِرَ اللّه لَكُم »
« 2 »
احترام به مؤمنين
پيامبر اكرم ( ص ) از اينكه مؤمن ، تحقير و به منزلت او اهانت شود ، ناراحت مىشدند . از نمونههاى اين ناراحتى ، در شأن نزول سورهى عبس نقل شده است . واقعاً اين سوره از سورههاى عجيب قرآن است . در شأن نزول آن نقل كردهاند : يكى از ثروتمندان در محضر پيامبر ( ص ) نشسته بود كه نابينايى وارد آن مجلس شد و در كنار آن فرد نشست . آن فرد متموّل مقدارى خود را جمع و جور كرد و از آن نابينا فاصله گرفت و عملًا به آن نابينا اهانت كرد . پيامبر ( ص ) با مشاهدهى اين صحنه ناراحت شدند و با آنكه آن فرد ثروتمند از سران قبايل بود و براى تشرّف به اسلام به محضر آن حضرت آمده بود و
هامش
( 1 ) - نصر / 1 و 2 . « چون يارى خدا و پيروزى فرا رسد ، و ببينى كه مردم دسته دسته در دين خدا در آيند . »
( 2 ) - نور / 22 : « و بايد عفو كنند و گذشت نمايند ، مگر دوست نداريد كه خدا بر شما ببخشايد ؟ »