آن فرد خراسانى شگفت زده شد و پرسيد : يابن رسولالله ! چه مىگوييد ؟ يعنى هركس گرفتار شد ، به سراغ جيب برادر شيعهى خود برود و پول بردارد و او هم خوشحال شود ؟ با اين سخن مرد خراسانى ، امام صادق ( ع ) دست به كمر خويش گرفتند و فرمودند : شما مسلمان نيستيد . ( كنايه از اينكه شما شيعيان كمر ما را مىشكنيد . ) يعنى در جامعهى شيعيان بايد آنقدر اعتماد ، حسّ همدلى و يگانگى وجود داشته باشد كه هيچ گرفتارى در جامعه باقى نماند . همهى اعضاى يك پيكر باشند . از اين رو مىفرمايند :
« مَنْ أصْبَحَ لا يَهْتَمُّ بِامورِ الْمُسْلِمينَ فَلَيسَ بِمُسْلِمٍ » « 1 » ،
كسى به حل مشكلات مسلمانان همّت نورزد ، مسلمان نيست .
در روايات ، ثواب برآوردن حاجت يك مسلمان را برابر با يك ماه اعتكاف در مسجدالحرام دانستهاند . حال كسانى كه دلشان براى زيارت مسجدالحرام ، مسجدالنبى ( ص ) ، طواف ، نماز و عبادت در آن مكانهاى شريف پَر مىزند ، نبايد از برآوردن حاجات برادران و خواهران مسلمان خود غافل باشند .
از ديگر موارد ايثار و گذشت كه قرآن نيز بدان اشاره و پافشارى دارد ، در مباحث اجتماعى و اخلاقى است كه اگر مسلمانى به تو بدى كرد ، بايد او را عفو كنى هرچند او با آبرويت بازى كرده و آبرويت رفته باشد . باز هم قرآن مىگويد از گناه او درگذر و با اين فرمان مىخواهد كينهتوزىها از جامعهى مسلمين رخت بربندد .
قرآن حتّى گامى فراتر مىنهد و مىگويد نه تنها بايد او را عفو كنيد ، بلكه بايد با صفح با او برخورد كنيد . يعنى دلخورى و كدورت باطنى را نيز
هامش
( 1 ) - محمد كلينى ، كافى ، ج 2 ، ص 163