از خود دور كنيد و اين مطلب را بسيار محكم و با قاطعيت مطرح مىكند :
« وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا ألا تُحِبّونَ أنْ يَغْفِرَ اللّهُ لَكُم »
« 1 » از خطاى ديگران عفو كنيد و چشم پوشى كنيد . آيا مىخواهيد در روز قيامت مورد عفو خداوند قرار گيريد ؟ و حتّى بالاتر از اين ، ميخواهيد اصلًا پروندهى اعمال شما را نابود كند كه كسى نداند چه پروندهى سياهى داشتهايد ؟ اگر چنين مىخواهيد ، بايد اين صفت عفو و صفح را در خود به وجود آوريد .
بىمناسبت نيست ، در اين بحث عزيزان را به يك نكتهى مهم متذكّر شويم كه اگر ايثار و گذشت ، در زندگى ما جايگاه خود را بازيابد ، بسيارى از مشكلات اجتماعى و ناهنجارىهاى رفتارى در خانوادهها اصلاح مىشود . قرآن راجع به خانواده علاوه بر اينكه عفو و صفح مىخواهد ، آن را براى تداوم زندگى شيرين ، واجب مىداند . اگر سه روز دو نفر با همديگر قهر باشند ، موظّف هستند روز چهارم با هم آشتى كنند . در روايت است اگر روز چهارم آشتى نكردند ، بايد اسم آنها را از طومار مسلمانان پاك كنند .
با اين اوصاف ، يكى از تلاشهاى پيگير پيامبراكرم ( ص ) در اوايل ورود به مدينه بهوجود آوردن اين روحيهى ايثار و گذشت بود كه بحمدالله در اين امر واقعاً موفّق بودند . در تاريخ اسلام بهويژه در جنگهاى صدر اسلام با ماجراهايى مواجه مىشويم كه با تعجّب به خود مىگوييم اگر آنها مسلمان بودند ، ما با اين روحيات خودخواهى ، عدم ايثار و گذشت چگونه مىتوانيم خود را مسلمان بدانيم ؟ ! بنابراين بهوجودآوردن اين روحيهى ايثار و گذشت مثل نماز و روزه بر ما واجب است .
هامش
( 1 ) - نور / 22 : « و بايد عفو كنند و گذشت نمايند ، مگر دوست نداريد كه خدا بر شما ببخشايد ؟ »