در كتاب خصال از - امام صادق ( ع ) - از امير المؤمنين ( ع ) روايت شده است كه :
« فَلا ازالُ واقِفاً عَلَى الصِّراطِ ادْعُو وَ اقُولُ رَبِّ سَلِّمْ شيعَتى وَ مُحِبّى وَ انْصارى وَ مَنْ تَوَلّانى فى دارِ الدُّنْيا فَاذا النِّداءُ مِنْ بَطْنانِ الْعَرْشِ قَدْ اجيبَتْ دَعْوَتُكَ وَ شُفِّعْتَ فى شيعَتِك ؛ « 1 »
مدام بر صراط خواهم ايستاد و دعا خواهم كرد و خواهم گفت : پروردگارا ! شيعيان ، دوست داران ، ياران و هر آن كس كه ولايت مرا در دنيا پذيرفته است به سلامت دار . آن گاه از دل عرش ندايى برخواهد خاست كه دعايت مستجاب و شفاعت تو در حق شيعيانت پذيرفته شد . »
3 . حقيقت شفاعت ، پيش افتادن شفيع است در روز قيامت . لذا هر كس امامش در اين دنيا اهل بيت ( ع ) باشند در روز قيامت نيز امامش خواهند بود . كلام الهى است :
؛
يَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُولئِكَ يَقْرَءُونَ كِتَابَهُمْ وَ لَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا وَ مَنْ كَانَ فِي هذِهِ أَعْمَى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمَى وَ أَضَلُّ سَبِيلًا
« 2 » روزى كه همه مردم را با پيشوايانشان فرا مىخوانيم لذا هر كس كه كارنامه اش به دست راستش داده شود كارنامه خود را خواهد خواند و به ايشان به اندازه يك هسته خرما هم ستم نخواهد شد ولى هر كس كه در اين دنيا كور بوده باشد در آخرت كورتر و راه گم كرده تر خواهد بود .
در روايات فراوانى آمده است كه لواى حمد به دست اميرالمؤمنين ( ع ) خواهد بود و شيعيان حضرت زير اين پرچم قرار خواهند داشت و حضرت پيشاپيش ايشان خواهد
هامش
( 1 ) . خصال ، ص 408 ، باب الثمانيه ، ح 6 .
( 2 ) . اسراء ، آيه 71 و 72 .